ayağı kırık bir at gibi topallıyordum ortasında hayatımın ve tüfeğin icadına asırlar vardı.

İyileşmenin ilk adımı hasta olduğunu kabul etmek. İkinci adımı iyileşmeyi gerçekten istemek. Üçüncü adımı ne olursa olsun geriye dönmemek. Ben kabul ettim. İstedim. Geriye dönmedim. İyileştim mi bilmiyorum ama artık başladığım yerde olmadığımı biliyorum.

arkadaşlar gerçekten Allah hepimizi düzgün ve ahlaklı insanlarla karşılaştırsın. en önemlisi bu bence. karaktersiz, ondan her şeyi beklerim dediğimiz birinin hayatınızda olması korkunç

Pes etmek artık tam da benim tarzım, kimse savaşmaya değmez

Ben hiç büyümedim ki,ben hala o yalnız çocuğum.

güzelleşecegiz bir sevginin koynunda

eğer bir aynaya bakıyor ve kendine yeterince iyi, yeterince güzel, yeterince ince, yeterince kıvrımlı olmadığını söyleme arzusu hisediyorsan o zaman bence o aynayı paramparça etmenin zamanı gelmiştir. sence de öyle değil mi? o parçalarla, kendini sevmeye çıkacak merdivene basamak yap.

herşeyi içime atıp bir şekilde geçer diyerek bastırmaktan, olur olmadık yerlerde dolan gözlerimin açıklamasını yapamıyorum.