༺ ☤ ༻

Tehlikeli sayılmam artık. Kalbimi kalın bir kitabın arasında kuruttum..

bu hayat hep hep mi böyle?

zannettiğin aksine beni rahatlatan şey senin kolların olmadı hiçbir zaman. onlar benim için hep bir mezar kadar soğuk olurken alışkanlığım hep karanlıkta tek başıma korkularımla baş başa oturup çığlık atarcasına söverek ağlamak oldu. önemli olan sen olmadın hiç hayatımda. çünkü o konuma erişebileceğin bir hayatım olmadı hiç.

ulan mino ulan mino uyandırdın beni uyuyamıyorum da tekrardan. bekle sen uykumu bi' alayım ilk iş o küçük burnunu yiyecem.

ulan normalde olsa yanımda kıyamet kopsa yine de her türlü uyurum modundayım. bugün neden bir türlü uyuyamıyorum ben. hayır bir de tam dalmışım uyumuşum ne güzel bu sefer de kedimin sesine uyandım amk.

içimde dehşet bi' sıkıntı var.

eski yazılarıma bakıyorum ve ne saçma şeyler yazmışım amk diyorum. ilerde de şimdiki yazılarıma bakıp yine aynı şeyleri söyleyeceğim sanırım. kısır döngü.

mutlu sonla bitmesi gerekmezdi, bu sadece bir istekti.

çocuklar hiçbir şeyden vazgeçmezler belki de bu dünyadaki en azimli varlıklardır. sanırım bu hayattan hala umudumuzun olmasını sağlayan da o içimizdeki çocuk kalan kısımlar. onlar da kalmasaydı yaşamak için inatlaşan varlıklar olmazdık.

içimde kontrolsüzce dağ gibi büyüyen bi’ öfke var.

nefret ediyorum her şeyden.

çok sıkıldııığğm ve de çok sıcak amk