Ask me something

Znowu ona. I znowu, i znowu. I znowu, i znowu, i znowu, i znowu. I znowu. Nie ma dnia żebyś o niej nie myślał, i nie ma dnia, żebym ja o niej nie myślała.

Myślenie (m)nie boli

I want night storm

Zapominam. Powoli z każdym dniem. Stajesz się obcy. Boję się odezwać, napisać. Nie wiem jak się zachowasz. Kiedy się przemogę, wszystkie moje obawy stają się żywe. Unikasz mnie, ignorujesz, wszystko Ci obojętne. Po pewnym czasie łapię się na tym, że chcę, byś robił tak dalej. Żebym już nie musiała próbować. Bo każda bezskuteczna próba powoli mnie zabija

Ile jeszcze nocy przez Ciebie przepłaczę?

"Umrzeć - tego się nie robi kotu. Bo co ma począć kot w pustym mieszkaniu. Wdrapywać się na ściany. Ocierać między meblami. Nic niby tu nie zmienione, a jednak pozamieniane. Niby nie przesunięte, a jednak porozsuwane. I wieczorami lampa już nie świeci. Słychać kroki na schodach, ale to nie te. Ręka, co kładzie rybę na talerzyk, także nie ta, co kładła. Coś sie tu nie zaczyna w swojej zwykłej porze. Coś się tu nie odbywa jak powinno. Ktoś tutaj był i był, a potem nagle zniknął i uporczywie go nie ma. Do wszystkich szaf sie zajrzało. Przez półki przebiegło. Wcisnęło się pod dywan i sprawdziło. Nawet złamało zakaz i rozrzuciło papiery. Co więcej jest do zrobienia. Spać i czekać. Niech no on tylko wróci, niech no się pokaże. Już on się dowie, że tak z kotem nie można. Będzie się szło w jego stronę jakby się wcale nie chciało, pomalutku, na bardzo obrażonych łapach. O żadnych skoków pisków na początek"

Nie uwalniaj się ode mnie, proszę