kafamın içerisinde şarkılar söyleniyor, gülüşmeler ve ağlayışlar birbiriyle yarışıyor. ardından bazı konuşmalar duyuyorum. bazı tartışmalar, bazı çığlıklar. sanırım kendimle kalmamalıyım. -hayır, size bir şey demiyorum. hayır, susun. hayır, sizden yakınmıyorum. hayır, sizden şikâyetçi değilim. iki kelime bir şey yazacağım susun- nerede kalmıştık? heh kendimle kalmamalıyım. kendimden korkuyorum. -hayır, sizden değil. hayır diyorum. bir şey yazdırmadınız susun. tamam yazmıyorum susun-

Kırıldın. Aynı yerden daha kaç kez kırılabileceğini düşünürken başka yerden kırıldın. Tutunduğun dallar zaten kırıktı. Düştün.

yanlış kurbağıyı öptüm. yanlış insanlara göğüs boşluğumda ev yaptım. yanlış durakta indim, o adresi hiç bulamadım. yıllarımı doğru sandığınız yapbozu bulmak için harcadım. savaştım, savaşın sonunda aslında bir savaşın olmadığını öğrendim. şaşırmadım. devam etmek için kendimi böldüm. gördüğüm en güzel bütünlere aşık oldum. hatalar yaptım, dersimi hiç alamadım. kasıklarımı deştim, doğmayan çocuklarım için üzüldüm. kapanmayan yara iziyle, kriz anında kesilen saçlarla ve kapatıcaların bile gücü yetmediği mor halkalarla yaşamayı seçtim. yanlış tercihler, sahte duygular ve yalanlarla dolu bir dünyaya sıkışıp kaldım. frekansı saymayı hiç bırakmadım. çünkü her şeye rağmen, hala yaşıyor ve hala perdeleri hiç kapatmıyorum.

Söylemekle eksilmiyor dil. Yürümekle azalmıyor yol. Yanmakla eskimiyor kül. Bil.

Sevgilim seni üzen her şeye öfkeli, herkese kırgınım.

belimi büken o kadar çok sancı var ki, acı büyütüyorum karnımda. kâhır kusacağım.

senin affedilir yanın yok. ben seni affedemem çünkü sana kırılmadım. kırıldım diye kendimi tekrar kıran bi insanım ben. sana değil, en çok kendime kırgınım. sen değil, affetmem gereken kendim.

"canımın içi. ben ne yaptıysam olmadı. umarım sen hiçbir şey yapmazken de olur."

yaralar, canavarlar yaratabilir.

Ben takıntılı ya da sinirli biri değilim. Sadece takıldığım ufak detayların ne anlama geldiğini, hangi amaçla yapıldığını çok iyi biliyorum.