"Bütün kötülükler seni bulmuş ama sen buna rağmen hâlâ güzel kalmışsın."

uluorta saklanıyorum

florebo quocumque ferar

rüyasından vazgeçen kendinden vazgeçiyormuş

geride bıraktığım ne varsa kül, ateş benmişim demek ki

içindeki öfke geçince ne kadar özlediğini fark etmek

onlar seni ve beni bilecekler, bizi asla

kimin yıldızıysam gözlerim ona parlar başkası söz konusu bile olamaz

kızlar ve değişsin diye uğraştığı adamlar

kalp iyileşir ve zaman her şeyi yerli yerine koyar

affetmeye hazır olmadığın şeyi affetmek, öfkenin yönünü değiştirir, yükünü değil.

öyle güzel bir sayfa aç ki kaderime, bir an olsun geriye bakmayayım Allah’ım. aklım, kalbim ve dilim açtığın o güzel sayfanın şükrüyle meşgul olsun. beni geçmişin tüm kederinden arındır, kalan ömrümü geçen ömrümden kat kat güzel eyle. kadir gecesi hürmetine beni affınla, lütfunla, ihsan ve ikramınla müjdele.

ne zaman ayağa kalkmaya mecalim kalmasa bir şey daha yıkılır başıma yağmurum hep şemsiyemin içinde yağar

kaldın, yeşeremedin, çiçek açamadın ama çok çabaladın

bir şeyleri yarım yapıyormuş hissi bir şeylerin tamamlanamayışı işte tam şurada göğsümde koca bir yığın

mutlu anlar, insanın üzerinden rüzgarlı havalarda hızla giden bulutlar gibi geçerler. oysa mutsuz anlar hemen anıya dönüşürler. ne zaman ki insan yoklukla terbiye olur mutlu bir anın gelişini adım seslerinden tanır.