Dilara

Nasıl da korkar olmuşsun alışmaktan, insan böylesine kaçar mı yaşamaktan.

"ben galiba hayatım boyunca iki arada bir derede gidip geleceğim. kornişteki bir perde gibi, raydan çıkana dek."

Savaşın ortasında vurulmak mutlaktır. Beni bahar bahçe bir güzelliğin ortasında kurşuna dizdiler.

“seninle dikili bir tuğlamız bile yok ama gel gör ki en büyük yıkımı biz yaşamışızdır.”

ne yolun başındasın, ne de sonunda. bir deniz görüyorsun. içinde belkilerin, acabaların, farkındalıkların ve senin yüzdüğü bir deniz. bir kuş oluyorsun, özgürlüğe hasret bir kuş. özgür olmak istedikçe kanadı kırılan bir kuş. en son anlamlandıramıyorsun. yolların daralıyor. kendine yediremesen de korkuyorsun. oysaki eskiden hissizlikten korkardın, şimdi hissizsin.

Çıkış yolum kalmadı.

Kimse bilemez be canım. Bir yara bir ömrü nasıl kanatır..

Bazen zaman her şeyin çaresi değildir, bazen bizden çok şey alır, bazen başkalarından sevdiğimiz şeyleri alır, bazen saflığını, çocukluğunu alır, bazen birinin acısını, acılığını alır. Zaman geçtikçe, önceki saflığın artık aynı duygulara sahip olmadığını biliyorum.Bir kişi her gün öğrenir ve öğrendiği gibi bir şey kaybeder Bazen her şey için hızlı, bazen her şey için çok geç....

sahte kahkahaların arkasına saklanan bir avuç insanız

Kimsenin ince şeyleri düşünecek vakti yok o yüzden biz hep biraz dargın ve kırgın kalacağız...

damardan inşirah veremez miyiz serumla falan

Beni direkt inşarahla gömün

ben senin için artık kötü bir şey dilemiyorum. sen zaten hayatına giren bütün güzel şeyleri kendi ellerinle mahvedersin.