Abreg

Hiç hesapta yoktun ondan böyle dağılışım.

güven insanı öldürür. paranoyak kalın.

“geyiğin ayağında kocaman bir taş yarası, bakıp üzülüyorsun. ama nasıl kaçmış. koşmasaymış ölürmüş o geyik, sana anlatamaz. üzülme. o yara iyi ki var.”

bu günlerde söyleyecek çok şeyim yok, sadece çok üzgünüm ve asla bir şeylere yetemediğimi hissediyorum, elimden gelenin en iyisini veriyorken her şeyin ardında kalmak ağır geliyor.

iyileşemiyorum

17 yaşıma geri dönemez miyim hayatımın içine sıçtım.

Sevgililer günü, anneler günü, babalar günü hiçbirini sevmiyorum. Birilerine boşluk hissi yaratan hiçbir özel günü sevmiyorum.

Genelde kimsenin söyleyemediği şeyleri insanların direkt yüzüne söylediğim ve damarıma basıldığında olay çıkarttığım için kimse tarafından kolay kolay sevilmem 10/10 özellik gurur duyuyorum.

365 günün sayılı günlerindeydi mutluluk.

biraz alkol, biraz deniz, biraz sen.

kafayı susturmak için uyumak,uyumak ve uyumak.

Şu sıralar peşimizi bırakmayan umutsuzluk hissi...

Doğum günün yaklaştıkça gelen “acaba kutlar mı” merakı