Prens yok, masal yalan; gerçek soğuk, ben kırık.

Sana ömür verilir.

Her zaman doğruyu söylerim, sikmişim dokuz köyü.

Sarılsak, omzundan öpsem, gülüşünü izlesem, saçlarınla oynasam, bir de karşılıklı çay içsek, Geçecek gibi.

Halim yok orospu çocukları, yormayın.

biraz alkol, biraz deniz, biraz sen.

Hiç bir şeyim yok, bir paket sigara bir de dağınık odam.

Bir çocuk sabah evden 'okula gidiyorum' diye çıkıp akşam hastane odasında uyanıyorsa, biz bitmişiz demektir. Koridorlarda ders zili yerine silah sesleri yankılanıyorsa, batsın sizin düzeniniz, batsın güvenliğiniz. Okulun kapısına kadar gelen bu nefretin, bu şiddetin ve buna seyirci kalan her kurumun izini tozunu sikeyim. Koruyamadığınız her çocuk, her öğretmen sizin boynunuzdaki vebaldir.

Kucağına oturup sabaha kadar sana bir şeyler anlatmak istiyorum; nefes dahi almadan.

Beni özle isterim, beni çok özle.

Henüz çocukken başladım hayallerimi yırtık ceplerime koymaya. Ben her adımımda düşlerimi ardımda bırakan kadınım. Güzel olan şeyler uzun süre hayatımda kalamaz, barınamaz.

Mutlu mutlu rakı içilmiyor, sigara yakılmıyor, koyduğum çayın bile eski keyfi olmuyordu. Gittiğin iyi oldu.

Elimi uzattığım yeşil dalların kuruduğuna şahit oldum; kıyamam, sevme beni.

Sesimde söyleyemediğim sözler, gizleyemediğim gözyaşlarım, silip de unutamadığım sabahlar, kokladığım eşyaların.