Bazen seni yanımda bulmayı o kadar arzuluyorum ki, insanın yaşanan her kötülüğe rağmen omzuna başını koyma arzusu bitmiyor bir türlü. Başımı okşar mısın, iter misin; o ikilemi bile boş veriyorum. Diyorum ki, gelse de soluklansam.

Kendimi defalarca buldum, defalarca kaybettim.

Anlamıyorlar, nazlanıyorum sanıyorlar. Oysa hiçbir şey istemiyor içim.

Seni kim israf ediyor, ben her zerrene muhtaçken.

Çekilecek bir kadın değilim, takıntılarım var. Çok duygusalım, hemen her şeye dağılabiliyorum. Çok düşünürüm, çok ağlarım. Çok susarım, çok konuşurum bazen de. Kendime kızarım genelde. Sürekli arıza çıkarırım. Kavgaların sebebi benimdir çoğu zaman. Kendime düşmanım ben, kendime.

Sana beni unut demeyeceğim çünkü ben seni unutamazdım.

Ben bu çağdan nefret ettim. Etimle, kemiğimle nefret ettim.

Ama bilsen nasıl yüzsüz bir umudum var, ölsem ölmez.