Nigdy nie jest za późno żeby wrócić

Świadomość drugiego życia rosnącego w Tobie, uderza na tyle że wcale się nie dziwię strachu przed każdą czynnością.

Trochę to dla mnie smutne że moje dziecko nie pozna swoich dziadków, ale będzie mieć kochających rodziców i mnóstwo reszty rodziny, która będzie je kochać równie mocno.

Czasem tak się zastanawiam co by się stało gdybym wtedy w październiku nie poprosiła babci o pomoc i nie wzięłabym się ostro za ryj. Jestem z siebie dumna i że jestem tu gdzie jestem, pomimo tych dużych czasem zawieszeń w mojej głowie i nie wiem jak wytłumaczyć co jeszcze czasem naprawdę się złego dzieje... Myślę że gdyby nie ten mały z pozoru zapalnik do walki, dzisiaj byłabym tam gdzie mój ojciec. Z dużo gorszego powodu.

Jak można zmanipulować tak ludźmi. Tak kurwa zmanipulować, że umierał sam, myśląc tylko o tym że bok jego łóżka jest pusty. A tak naprawdę sercem wszyscy z nim byliśmy..

I tak jakoś mija dzień. Pierwszy drugi trzeci. I jakoś to Słońce niby świeci.

7,5 msc w trzeźwości. Nauka emocji na nowo. Szał przeplatany z obojętnością. Ale wiem że warto. Trzeźwym spojrzeniem widzę te zakrzywienie rzeczywistości, w którym żyłam.

Gdy trzeźwiejesz najgorsze jest to, że przypomina Ci się wszystko. Uderza i sprowadza na kolana. Masz ochotę opuścić swoje ciało żeby było Ci łatwiej sobie z tym poradzić.