matylda

Ludzie myślą,

że przestrzeń

jest czymś co rozdziela.

Ale ja znalazłam ją

między twoimi palcami

i pod twoimi rzęsami.

Ktoś powiedział mi,

że podróż na Marsa

zajmuje trzy lata.

A ja mogę spędzić

dwadzieścia minut

w twoich ramionach

i odbyć dalszą podróż,

Mam nijaką twarz, nijakie włosy, nijakie ciało i pospolite przemyślenia. I to poczucie rzutuje na wszystko - nijaką pracę w korpo, kiepski styl (a raczej jego brak) i beznadziejną relację z pieniędzmi (ciągły debet na koncie). Pochodzę z domu, w którym wyróżnianie się traktowano jako coś złego. Trzeba się zlewać z tłumem, być miłym i uczynnym, nie wtrącać się. Nie odzywać. Być przezroczystym. Problemy zostawiać w czterech ścianach i zawsze mówić „Dzień dobry”.

Tak byłam na terapii. Trzy razy. Ale nie wszystko da się załatwić terapią.

Kiedy miałam 20 kilka, myślałam że po trzydziestce będę miała już stabilnie ułożone życie. To znaczy czasem tak myślałam, gdy pozwalałam sobie na wybieganie w przeszłość. Bo z reguły nie pozwalałam.