Yaşamak...

Paylaşmanın saati yok

Ölmenin de saati olmadığı gibi,

Yaşamak mı bu içinde olduğumuz hayal

Yoksa ölmeyi beklemek mi çaresizce.

Yalnız doğar yalnız ölür insan kalabalığın içinde

Bu gece dağ başları kadar yalnızım.

Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından,

Dudaklarımda eski bir mektep türküsü karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim, gözlerim, gözlerini arıyor durmadan;

Neredesin?

Bir an durdu zaman akan trafik içinde,

"Zafer abi hayat sana bambaşka ve sen başka türlü yaşıyorsun bu hayatı" diyen sesi duydum.

Bambaşka bir boyuttan dünyadaki cansız bedenimi izlerken,

Zaman değişti, zihnim zaman içinde kayboldu...

Öldüğümde aynı şehirlerarası yolda oturup çay sigara molası verirken "bir Zafer vardı ve değişik birisiydi" diye adım gelecekte bir cümle içinde kullanılacak mı?

Bazen insanların hayatından gitmek gerekir... Ölmeden önce bir gitmek ama ölmüş gibi iyi ve zamansız.

Ölüme alıştırmak yada ölüme alışmak yada öldükten sonra mezarınıza bir su döken olacak mı diye bakmak için...