W najbliższą niedzielę Klub Sympatyków Kolei we Wrocławiu zaprasza kolejne Kolejowe Zakamarki Wrocławia. Tego dnia będzie można się przejechać pociągiem retro po północno-zachodnich wrocławskich liniach kolejowych, do Kobierzyc oraz dwukrotnie po towarowej obwodnicy Wrocławia. Podczas postojów na stacjach i zmian kierunku jazdy pasażerowie mogą wyjść na peron, obejrzeć dworzec, obserwować lokomotywę wykonującą manewry oraz jej odłączanie i podpinanie do składu. Jak zawsze istnieje też okazja, aby zajrzeć do kabiny maszynisty i przyjrzeć się pulpitowi sterowniczemu.
Warto wybrać się na taką wycieczkę, szczególnie, że kupując bilet wspierasz jednocześnie ratowanie zabytków kolejnictwa — zyski ze sprzedaży biletów oraz klubowych gadżetów i pamiątek przeznaczane są na remonty i prace bieżące przy zabytkowym taborze oraz cele statutowe Klubu.
Zakamarki Północno-Zachodnie rozpoczną się torami linii Wrocław - Poznań w kierunku przystanku Wrocław Mikołajów. Godnym uwagi jest fakt, że linia to w tym roku obchodzi swoje 170-te urodziny. Po minięciu peronów Mikołajowa pociąg wjedzie na tory linii kolejowej z Kalet. Jest ona nieco młodsza, gdyż ruch pasażerski zainaugurowano „dopiero” w roku 1872. Po minięciu peronów przystanku osobowego Wrocław Szczepin, po prawej stronie – patrząc w kierunku jazdy będą widoczne zabudowania Elektrociepłowni Wrocław, po lewej zaś resztki wrocławskiego Portu Miejskiego.
Pociąg zatrzyma się w peronach stacji Wrocław Nadodrze, gdzie nastąpi zmiana kierunku jazdy. Dworzec Nadodrze funkcjonuje od roku 1868, stanowiąc początkowo punkt końcowy Kolei Prawego Brzegu Odry. Następnie – już jako Towarzystwo Kolei Prawego Brzegu Odry – linia ta została przedłużona w okolice dzisiejszego Dworca Świebodzkiego. Obecnie budynek Dworca oczekuje na remont wraz z modernizacją i został wyłączony z eksploatacji dla potrzeb kolejowych.
Po zmianie kierunku pociąg wyjedzie z powrotem w kierunku przystanku Wrocław Szczepin, przejeżdżając wiaduktem nad ul. Reymonta w której to do roku 1950 kursowały pociągi wąskotorowe, współdzieląc torowisko z linią tramwajową (prawa szyna każdego toru była wspólna dla obu trakcji). Obecnym zachowanym śladem po kolei wąskotorowej jest budynek dworca, stojący przy pl. Staszica.
Po przejechaniu przez most nad Odrą i minięciu peronów przystanku na Szczepinie, pociąg wjedzie na nie używane w codziennym ruchu pasażerskim tory prowadzące do stacji Wrocław Gądów. Stacja ta jest drugą co do wielkości stacją rozrządową Wrocławia i prowadzi codzienny rozrząd pociągów kursujących w międzynarodowej sieci pociągów liniowych. Uruchomiona w roku 1871 obchodzi w tym roku swoje 155 urodziny. Jest największą stacją węzłową we Wrocławiu bo obsługuje aż sześć kierunków (o jeden więcej niż Wrocław Główny).
Ze stacji wyjedziemy w kierunku Nadodrzańskiej Magistrali Kolejowej, gdzie na stacji Wrocław Kuźniki nastąpi postój i kolejna zmiana kierunku. Linia do Szczecina – pierwotnie budowana z Legnicy – uzyskała połączenie z Wrocławiem w roku 1874. Pierwotnym zakończeniem linii we Wrocławiu była stacja Wrocław Świebodzki a następnie – po przebudowie – Dworzec Główny. Po zmianie kierunku wyruszymy z powrotem w kierunku stacji Wrocław Gądów a następnie, przejeżdżając obok dawnego PaFaWagu (obecnie Alstom Polska), wyjechać w kierunku posterunku odgałęźnego Grabiszyn, skąd dojedziemy bezpośrednio do stacji Wrocław Główny, gdzie podróż się zakończy.
Podróż do Kobierzyc odbędzie się niedawno zrewitalizowaną linią, prowadzącą przez Sobótkę do Świdnicy a kiedyś do Jedliny-Zdroju. Ruch pociągów z Wrocławia do Kobierzyc uruchomiono 1 czerwca 1884 roku. Można więc powiedzieć, że w ten nieoficjalny sposób, świętujemy 142 urodziny tego odcinka.
Po wyjeździe z Dworca Głównego, linia odbija w kierunku południowo-zachodnim by wzdłuż dawnej Gazowni Wrocławskiej dotrzeć do zlikwidowanego posterunku odgałęźnego Tarnogaj. Posterunek ten oprócz obsługi bocznicy do Gazowni – można było tu spotkać parowozy bezpaleniskowe – umożliwiał także bezpośredni przejazd pociągów towarowych do i z stacji Wrocław Brochów. Obsługiwał również bocznice zakładów znajdujących się po południowej stronie torów.
Po minięciu przejazdu w ciągu ul. Buforowej, po prawej stronie będzie widoczna równia stacyjna dawnej stacji Wrocław Wojszyce, zaś po lewej – po minięciu ulicy Pawiej – dawne budynki stacyjne. Przejedziemy następnie przez dawną stację Wrocław Partynice by po kolejnych dwóch kilometrach znaleźć się w obrębie zlikwidowanej stacji Wrocław Klecina. Obecnie stacja nie istnieje nawet jako przystanek pasażerski, jednak uważne oko dojrzy pozostałości sporej stacji.
Po opuszczeniu Wrocławia przejdziemy przez odbudowaną mijankę Bielany Wrocławskie by dojechać do stacji Kobierzyce. Podczas postoju w Kobierzycach warto zwrócić uwagę na nietypowy przebieg torów, gdyż od początku przebudowy, zakładany układ stacji przewiduje dzielenie pociągów pasażerskich, kursujących z Wrocławia w kierunku Łagiewnik i Sobótki oraz łączenie pociągów w relacji przeciwnej.
W ramach Zakamarków Towarowej Obwodnicy Wrocławia ze stacji Wrocław Główny pociąg wyjedzie w kierunku wschodnim, umożliwiając zaraz za peronami po lewej stronie patrząc w kierunku jazdy podgląd na pracę bocznicy PKP Intercity, z uprzejmości którego Klub Sympatyków Kolei korzysta podczas renowacji i bieżącego utrzymania naszych pojazdów. Po prawej stronie można zobaczyć pojazdy zabytkowe z kolekcji Klubu oczekujące renowacji i lokalizacji dla utworzonego przez nas Muzeum.
Następnie miniemy lokomotywownię PKP Intercity, w której to pojazdy KSK odzyskują i utrzymują prezentowany blask. Pociąg pojedzie torami linii Bytom – Wrocław, której to odcinek z Wrocławia do Oławy, jest najstarszym odcinkiem sieci kolejowej w Polsce. Pierwszy ogólnodostępny pociąg na tym odcinku został uruchomiony 22 maja 1842 roku. Po chwili dotrzemy do zabytkowego przystanku osobowego Wrocław Brochów, by po następnie zjechać na tory prowadzące w kierunku stacji Siechnice.
Na stacji Siechnice zaplanowany jest postój oraz zmiana kierunku jazdy. Po wyjeździe z Siechnic, pojedziemy torami „towarowymi” w kierunku stacji Wrocław Brochów, którą z mijanym wcześniej przystankiem, łączy obecnie tylko nazwa. Podczas przejazdu przez stację – cały czas po lewej stronie patrząc w kierunku jazdy – będzie można zobaczyć tory przyjazdowe stacji, następnie górki i tory rozrządowe a następnie tory odjazdowe na których sformowane pociągi oczekują możliwości odjazdu. Pomiędzy częścią rozrządową a odjazdową stacji, zachowana jest instalacja poczty pneumatycznej, którą swego czasu przesyłano dokumentację związaną z pracą stacji.
Po wyjeździe ze stacji i krótkiej wspinaczce na nasyp Towarowej Obwodnicy Wrocławia, będzie można obserwować dawną Gazownię Wrocławską (po prawej stronie), w której pracowały parowozy bezpaleniskowe oraz Wzgórze Gajowe, które zostało usypane z gruzów przedwojennego Wrocławia na miejscu dawnych Zakładów Chemicznych „Silesia”. Uważne oko, po lewej stronie torów, dojrzy równię stacyjną dawnej stacji Wrocław Wojszyce, obsługującej wspomniane Zakłady.
Kontynuując jazdę po prawej stronie będzie widać zabudowania osiedla Gaj, po lewej stronie Ośrodek Radiowo-Telewizyjny we Wrocławiu, po prawej Zajezdnię Tramwajową „Borek”. Z TOW-u zjedziemy na posterunku odgałęźnym Stadion przy po chwili znaleźć się w najwyższym punkcie kolejowego Wrocławia – wiadukcie nad wiaduktem, nad ul. Grabiszyńską.
Po chwili znajdziemy się na torach opisywanej wcześniej Magistrali Nadodrzańskiej, którymi dotrzemy do stacji Wrocław Kuźniki. Tam po zmianie kierunku ruszymy w kierunku stacji Wrocław Główny, przejeżdżając pierwotnym przebiegiem linii pomiędzy Wrocławiem Muchobór a Wrocławiem Świebodzkim, skąd torami prowadzącymi w kierunku Jeleniej Góry, wrócimy przez Grabiszyn na Nadodrzankę i do Dworca Głównego.
Materiał powstał we współpracy z Klubem Sympatyków Kolei we Wrocławiu.
