#dworce

Przebudowa najstarszego czynnego dworca kolejowego w Polsce wkracza w kolejny etap. W obiekcie w Oławie trwają prace m.in. prace konserwatorskie, montaż urządzeń i systemów. A teraz do przestrzeni dworca – z dworca tymczasowego – przeniesiona została obsługa podróżnych.

W ramach modernizacji pochodzącego z 1842 roku dworca kolejowego w Oławie zmienia się nie tylko budynek dworca, ale także teren wokół obiektu. Przebudowa jest na zaawansowanym etapie. Obecnie wykonawca robót prowadzi prace przy renowacji elewacji, montowana jest także stolarka okienna oraz wykonywane są prace konserwatorskie. Renowację przechodzi klatka schodowa, trwa przebudowa schodów zewnętrznych i budowa pochylni. Wewnątrz budynku montowane są także instalacje, urządzenia i systemy, a także okładziny posadzkowe i ścienne.

Aktualnie inwestycja wkracza w kolejny etap, czyli przeniesienie obsługi podróżnych z kontenerowego dworca tymczasowego do modernizowanego budynku dworca. Tymczasowa poczekalnia wyposażona w ławki dla pasażerów została zorganizowana w wydzielonych pomieszczeniach przebudowywanego dworca, ale nie jest to miejsce docelowej poczekalni. Pasażerowie będą mieli do dyspozycji także toalety. Dzięki przeniesieniu obsługi podróżnych do modernizowanego budynku wykonawca robót budowlanych będzie mógł rozpocząć demontaż dworca tymczasowego i realizować prace związane z zagospodarowaniem terenu wokół modernizowanego obiektu.

Inwestorem przebudowy dworca w Oławie są Polskie Koleje Państwowe S.A. Inwestycja realizowana jest w formule „projektuj i buduj” przez firmę Global Budownictwo Sp. z o.o. z Częstochowy. Udostępnienie dworca podróżnym po przebudowie planowane jest w czwartym kwartale 2026 roku.

Zakończyła się przebudowa pochodzącego z 1868 roku dworca kolejowego w Oleśnicy. Polskie Koleje Państwowe S.A. udostępniły pasażerom zabytkowy, a dzięki zrealizowanej inwestycji nowoczesny obiekt, z komfortową strefą obsługi podróżnych oraz przestrzenią przeznaczoną na aktywność mieszkańców.

Dworzec kolejowy w Oleśnicy powstał w okresie intensywnego rozwoju prywatnych kolei w latach 60. XIX wieku. Wzniesiono go z czerwonej, nietynkowanej cegły w typowym dla tego okresu rozwoju kolei stylu przemysłowym z elementami stylu arkadowego. Obiekt wielokrotnie w swojej historii był przebudowywany, a kolejne zmiany pozostawiały charakterystyczne dla swojej epoki artefakty. Niektóre odsłoniły się dopiero w czasie obecnie prowadzonych robót budowlanych i zostały poddane renowacji po konsultacjach z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.

Z wnętrz pierwszego dworca zwracają uwagę arkady pierwotnego wejścia głównego w lokalu, w którym teraz jest piekarnia. Z czasu pierwszej rozbudowy pozostały żeliwne kolumny w poczekalni i pomieszczeniach aktualnej kręgielni oraz wyeksponowane w nowym miejscu wsporniki stropu w holu kasowym, klatki schodowe oraz drewniany, ozdobny sufit belkowo-kasetonowy w dawnym pasażu.

Z poczekalni 1 klasy z końca XIX wieku pozostał fragment polichromowanego sufitu, wyeksponowany na ścianie przy wejściu do piekarni i kręgielni. Z międzywojennej modernizacji – rekonstruowane ceramiczne okładziny ścian i część posadzek, natomiast z okresu PRL metaloplastyka drzwi do poczekalni, luksferowe ścianki i neony: kasy biletowe oraz bagaż. Wszystko to wkomponowane zostało we współczesną aranżację wnętrz.

– Dzięki zrealizowanej przez PKP S.A. inwestycji dworzec w Oleśnicy zyskał nowe funkcje i nowe oblicze – kolejne już w jego prawie 160-letnich dziejach. To zabytkowy obiekt, który dzięki przebudowie stał się przestrzenią dopasowaną do potrzeb wszystkich pasażerów, również osób o ograniczonej mobilności czy z ciężkim bagażem. Co niezwykle istotne, stał się także atrakcyjną przestrzenią dla mieszkańców. Warto wspomnieć, że dzięki doskonałej współpracy z Samorządem miasta w budynku funkcjonuje np. kręgielnia, a obiekt jest w 97 proc. skomercjalizowany. Jestem przekonany, że będzie to ważne miejsce na mapie miasta – przekonuje Alan Beroud, prezes zarządu PKP S.A. i Grupy PKP.

Dzięki przebudowie w budynku powstała nowoczesna i komfortowa przestrzeń obsługi podróżnych. Jest tu poczekalnia z wydzielonym miejscem na hol, ogólnodostępne toalety, pomieszczenie dla matki z dzieckiem oraz kasa biletowa obsługiwana przez spółkę POLREGIO. Przestrzeń dla podróżnych zdobią cztery neony. Trzy z nich w formie napisów: kasy biletowe, bagaż i usługi zostały poddane renowacji. Pojawił się także nowy neon: kręgielnia.

Co ciekawe, w części północnej budynku zachowała się piękna, historyczna klatka schodowa. Schody wykonano na konstrukcji stalowej, z dekoracyjnymi stopniami. Zachowały się one w niezmienionej formie niemal na całej wysokości i są cennym przykładem historycznego detalu łączącego nowoczesną kiedyś technologię z wyrafinowaną formą zdobniczą.

Dworzec został w pełni przystosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami poprzez likwidację barier architektonicznych oraz wprowadzenie szeregu usprawnień. W przestrzeniach związanych z obsługą podróżnych pojawiły się ścieżki prowadzące dla osób niedowidzących i niewidomych, dotykowe mapy dworca, kontrastowe wyposażenie poczekalni oraz oznakowanie tabliczkami Braille’a. Obiekt wyposażony został także w nowoczesne systemy bezpieczeństwa i inteligentne systemy zarządzania budynkiem.

Porozumienie między PKP S.A. a samorządem Oleśnicy pozwoliło na połączenie w budynku funkcji obsługi podróżnych z atrakcyjnymi usługami dla mieszkańców. W najbliższych miesiącach działalność rozpocznie przychodnia „Oleśnica Stacja Zdrowie”. Obecnie wynajętych zostało już blisko 97 proc. powierzchni komercyjnej dworca. Jest tu między innymi butik z odzieżą, czy piekarnia, o której pisaliśmy już na jemnadworcu.blog. Do dyspozycji potencjalnych najemców pozostał ostatni lokal o powierzchni około 46 mkw.

Ale zmiany wewnątrz dworca to nie wszystko. Rewitalizacji poddane zostało także bezpośrednie otoczenie budynku. Ułożono nową nawierzchnię i pojawiły się także elementy małej architektury (ławki, kosze, oświetlenie). Jedną z ciekawostek jest przywrócenie wewnętrznego dziedzińca, który pełnił niegdyś funkcję ogrodu - poczekalni. Było to możliwe dzięki rozbiórce przybudówek powstałych w II połowie XX wieku.

Koszt przebudowy dworca w Oleśnicy wyniósł 58,7 mln zł brutto. Inwestorem były Polskie Koleje Państwowe S.A., a wykonawcą prac projektowych i robót budowlanych jest firma BERGER Bau Polska Sp. z o.o. z Wrocławia. Spółka PKP planuje w 2026 roku, z okazji 100-lecia Polskich Kolei Państwowych, udostępnić także kolejne dworce po kompleksowej modernizacji, m.in. w dolnośląskiej Oławie. Stacja kolejowa w Oleśnicy obsługuje średnio ok. 3,7 tys. pasażerów na dobę i zatrzymywało się na tu średnio 40 pociągów dziennie.

Polskie Koleje Państwowe S.A. przekazały plac budowy wykonawcy przebudowy dworca w Oławie. Prace remontowe rozpoczęły się dokładnie 184 lata po położeniu kamienia węgielnego pod budynek. Dworzec w Oławie jest obecnie najstarszym czynnym dworcem kolejowym w Polsce.

Stacja kolejowa Oława znajduje się na linii kolejowej Wrocław – Opole i obsługuje pasażerów pociągów dalekobieżnych PKP Intercity poruszających się m.in. na trasach z Wrocławia, Przemyśla czy Zakopanego do Warszawy, Ustki, Lublina czy Kołobrzegu, a także pociągów regionalnych POLREGIO do Brzegu, Raciborza, Gliwic i Kędzierzyna-Koźla. Zgodnie z danymi Urzędu Transportu Kolejowego w 2023 roku stacja w Oławie obsługiwała średnio 3,3 tys. pasażerów na dobę i zatrzymywało się na niej 79 pociągów dziennie.

Kamień węgielny pod budynek dworca kolejowego w Oławie położono 6 czerwca 1841 roku, a gotowy obiekt oddano do użytku 21 maja 1842 roku. Najstarszy budynek dworca został zbudowany w panującym wówczas w budownictwie kolejowym na jego wczesnym etapie rozwoju stylu neorenesansowym. Najprawdopodobniej jeszcze w końcu lat 50. XIX wieku, w związku z wprowadzeniem na Kolei Górnośląskiej IV klasy i gwałtownym wzrostem liczby pasażerów, do północno-zachodniego szczytu budynku dobudowano trójosiowy pawilon drugiej poczekalni.

W 1884 roku do nowej części dworca dobudowano krótką wiatę peronową na żeliwnych kolumnach i o stalowej, nitowanej konstrukcji kratowej wspierającej drewniany dach. Prawdopodobnie na przełomie wieków wiatę tę przedłużono na długość całego dworca. Co ciekawe, zainteresowanie budową i otwarciem pierwszej na Śląsku kolei użytku publicznego było tak wielkie, że właściciele gruntów rolnych przyległych do stacji w Oławie skarżyli się na szkody w uprawach, wyrządzane przez licznych ciekawskich. Pierwszym pociągiem specjalnym (21 maja 1842 roku) przyjechało do Oławy 400 pasażerów – zaproszonych gości. W składzie pociągu był odkryty wagon z orkiestrą, zarówno pociąg, jak i dworzec był odświętnie udekorowany, ustawiono też łuk triumfalny.

Projekt przebudowy dworca zakłada dostosowanie obiektu do aktualnych potrzeb pasażerów oraz użytkowników budynku. Wszystkie prace będą prowadzone pod nadzorem konserwatora zabytków. Renowację przejdzie elewacja budynku, a od strony północno-wschodniej (od strony miasta) pojawi się napis „Dworzec kolejowy”, natomiast na elewacji południowo-zachodniej (od strony torów): „Oława”. Od strony miasta na elewacji umieszczony zostanie także zegar.

– Remont najstarszego czynnego dworca w Polsce to ekscytujące i ważne zadanie. Dzięki niemu podróżni korzystający codziennie ze stacji w Oławie będą mieli do dyspozycji nowoczesną i komfortową przestrzeń. Dbamy o to, by nasze dworce były nie tylko miejscami obsługi pasażerów, ale także obiektami atrakcyjnymi dla społeczności lokalnych. Dlatego tak ważne jest, że duża część obiektu  zostanie zagospodarowana przez lokalny samorząd – mówi Paweł Lisiewicz, członek zarządu PKP S.A.

We wschodniej części dworca przywrócone zostanie historyczne wejście do budynku. Tu znajdą się poczekalnia dla pasażerów oraz toalety. Część istniejącej stolarki okiennej i drzwiowej dworca jest stolarką historyczną, która zostanie poddana renowacji. Główny korpus budynku zostanie przeznaczony na potrzeby samorządu Oławy.

Budynek dworca wraz z otoczeniem zostanie dostosowany do potrzeb osób o ograniczonych możliwościach poruszania się, w tym pasażerów z niepełnosprawnościami. Zlikwidowane zostaną bariery architektoniczne oraz wprowadzone zostaną usprawnienia, w tym m.in. ścieżki prowadzące, tabliczki w alfabecie Braille’a oraz toalety przystosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.

W celu optymalizacji zużycia wody, energii elektrycznej i cieplnej zamontowany zostanie system zarządzający wszystkimi instalacjami i urządzeniami na dworcu. Z kolei poprzez montaż nowoczesnych systemów bezpieczeństwa – monitoringu, kontroli dostępu, sygnalizacji włamania i napadu oraz przeciwpożarowych – zwiększy się bezpieczeństwo.

Zagospodarowanie zostanie także otoczenie dworca. Powstaną m.in. miejsca postojowe dla osób z niepełnosprawnościami oraz miejsca krótkiego postoju (Kiss&Ride). Poszerzony zostanie chodnik przy dworcu oraz powstaną dwa nowe przejścia na perony. Warto dodać, że renowację przejdzie także przylegająca do dworca zabytkowa wiata peronowa. Inwestycja ta realizowana będzie przez spółkę PKP Polskie Linie Kolejowe.

Koszt inwestycji to 17 mln zł brutto. Inwestorem są Polskie Koleje Państwowe S.A. Inwestycja realizowana jest w formule „projektuj i buduj” przez firmę Global Budownictwo Sp. z o.o. z Częstochowy. Planowane udostępnienie dworca podróżnym po przebudowie nastąpi w drugim półroczu 2026 roku.

Pochodzący z 1868 roku dworzec w Oleśnicy już wkrótce zyska nowe oblicze. Jedną z ciekawostek jest planowane przywrócenie wewnętrznego dziedzińca, który pełnił niegdyś funkcję ogrodu-poczekalni. Będzie to możliwe dzięki rozbiórce przybudówek powstałych w II połowie XX wieku. Przebudowę dworca na zlecenie PKP SA wykonuje firma Berger Bau spółka z o.o.

Zdjęcia udostępnione przez PKP S.A.

PKP Polskie Linie Kolejowe zakończyły właśnie remont hali peronowej w Legnicy. Podróżni mogą już korzystać z wind, a dwa zmodernizowane perony ułatwiają wsiadanie do pociągów. Inwestycja pozwoliła na dostosowanie stacji dla osób z ograniczoną możliwością poruszania się.

Legnica, po Wrocławiu, jest największą stacją na Dolnym Śląsku. Od 9 czerwca, do wcześniej wykonanych prac dołączył oddany do obsługi peron nr 4. Windy gwarantują wygodę osobom z ograniczoną możliwością poruszania się i opiekunom z dziecięcymi wózkami. Również rowerzyści dzięki odpowiednim wielkościom kabin mogą korzystać z dźwigów.

Przebudowane zostały dwa główne perony nr 3 i nr 4, na których koncentruje się odprawa pasażerska. Są wyższe i łatwiej wejść z nich do pociągu. Na wszystkich peronach zostały zamontowane specjalne pasy z wypukłą nawierzchnią, które ułatwiają poruszanie się po stacji osobom niedowidzącym. Są także informacje Braille umieszczone na poręczach przy schodach na perony.

Historyczna hala peronowa, większa od powierzchni boiska piłkarskiego, to jeden z największych tego typu obiektów w kraju - ma 120 m długości, blisko 60 m szerokości i 20 m wysokości. Konstrukcja została wypiaskowana i zabezpieczona powłoką antykorozyjną.

Odbudowane zostały dawne przeszklenia w dachu – świetliki. Takie rozwiązanie zapewnia więcej światła i dodaje hali uroku i lekkości. Pod halą peronową, w tunelu głównym wymieniliśmy posadzki i ceramiczne płytki na ścianach. Jest nowe oświetlenie i gabloty informacyjne.

Prace na stacji Legnica były prowadzone pod ścisłym nadzorem konserwatora zabytków. Ustalane były nie tylko rodzaje materiałów, ale także sposób ich montowania. Sprawdzano oryginalną kolorystykę elementów konstrukcji hali. Niecodzienny charakter stacji podkreślają również odnowione żurawie wodne i dawne posterunki dyżurnych ruchu. Historyczny charakter obiektu, brak pełnej dokumentacji oraz konieczność wzmacniania konstrukcji wymagały dodatkowych działań zarówno w zakresie czasowym, merytorycznym i finansowym.

Wartość umowy na realizację zadania prowadzonego przez PKP Polskie Linie Kolejowe: „Dostosowanie stacji Legnica do potrzeb osób z ograniczoną możliwością poruszania się” wyniosła ok. 60 mln zł netto. Projekt w formule „projektuj i buduj” był finansowany z budżetu państwa.

Podróżni na stacji Jawor jeszcze w tym roku zyskają lepszy dostęp do pociągów. PLK SA odnawiają wiaty i remontują nawierzchnię na peronach. Inwestycja, realizowana ze środków budżetowych, za ponad 4 miliony złotych prowadzona jest obok przejeżdżających pociągów.

Na stacji Jawor PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. remontują perony nr 1 i 2. Na peronie nr 2 układana jest kostka. Niebawem rozpocznie się montaż odnowionej drewnianej wiaty. Instalowane jest nowe oświetlenie, wykonywane jest odwodnienie i dojścia. Na peronach będą ławki, czytelne oznakowanie i gabloty informacyjne z rozkładem jazdy. Prace na stacji odbywają się w uzgodnieniu z konserwatorem zabytków.

– Dzięki PKP Polskim Liniom Kolejowym S.A. podróżni na stacji w Jaworze jeszcze w tym roku wygodniej wsiądą do pociągów. Realizowana ze środków budżetowych inwestycja umożliwi mieszkańcom lepsze dojazdy do szkół i pracy najbardziej ekologicznym środkiem transportu – powiedział Ireneusz Merchel, prezes Zarządu PKP Polskich Linii Kolejowych S.A.

Wykonawca rozpoczął roboty na początku sierpnia br. Zakończenie wszystkich prac planowane jest na koniec listopada.

Ceglana, bogato zdobiona detalem elewacja, przestronna poczekalnia ze specjalną strefą dziecka, kameralna sala kinowa oraz przestrzeń wystawiennicza – to czeka na podróżnych od 29 sierpnia na stacji w Węglińcu.

Remont dworca w Węglińcu trwał nieco ponad półtora roku. Objął on budynki tzw. Starego i Nowego Dworca, część kładki dla pieszych nad torami oraz wiaty przylegające do dworców. Dzięki niemu pochodzący z 1865 roku tzw. Nowy Dworzec odzyskał swój historyczny blask. Kompleksową renowację przeszła bogato zdobiona detalem ceglana elewacja. Znajdziemy na niej wzory kwietne, kolumny w stylu korynckim, a także postacie zwierząt, w tym m.in. orłów. W partiach szczytowych elewacji odtworzono zegary. Uwagę zwracają również grafitowe, żeliwne kolumny, ze zdobionymi kapitelami, na których oparto przylegającą do dworca wiatę ze świetlikami. Całość uzyskanego w ten sposób efektu podkreśla w nocy nowa iluminacja budynku.

Równie wspaniale wygląda wnętrze dworca. Przestrzeń obsługi podróżnych mieści się na parterze w zachodniej części budynku w dawnej poczekalni 3. i 4. klasy. Podróżni znajdą tam przestronną, jasną poczekalnię z oświetleniem nawiązującym do historycznego charakteru dworca. Wyposażono ją w ławki, gabloty na rozkłady jazdy oraz elektroniczne tablice przyjazdów i odjazdów pociągów. Nowością jest również specjalna strefa dziecka, znajdująca się za szklaną witryną. W przestrzeni obsługi podróżnych nie zabrakło toalet oraz niewielkiego lokalu na wynajem.

Równie ciekawie prezentuje się wschodnia część budynku. W dawnej poczekalni 1. i 2. klasy zlokalizowano kameralną salę kinową oraz powierzchnię wystawienniczą. Mieści się tam również posterunek Straży Ochrony Kolei.

Dzięki inwestycji dworzec stał się przyjazny dla osób z niepełnosprawnościami oraz bezpieczny. Zlikwidowano bariery architektoniczne i wprowadzono szereg nowych rozwiązań ułatwiającym korzystanie z niego tej grupie podróżnych. Wśród nich m.in. oznaczenia w alfabecie Braille’a, tablice dotykowe z planem dworca oraz ścieżki prowadzące. Poprawiło się bezpieczeństwo w budynku, jak i w jego bezpośrednim otoczeniu. Zamontowano nowoczesne systemy monitoringu, kontroli dostępu oraz sygnalizacji włamania i napadu, a także przeciwpożarowe.

Dworzec stał się również bardziej przyjazny środowisku. Dzięki odtworzonej na wzór historycznej stolarce okiennej i drzwiowej, dociepleniu od wewnątrz będzie mniej energochłonny. Poza tym zastosowano w nim energooszczędne oświetlenie i pompy ciepła. Do optymalizacji zużycia energii cieplnej, elektrycznej i wody przyczynia się też system inteligentnego zarządzania budynkiem, który nadzoruje pracę urządzeń i instalacji.

Poza budynkiem tzw. Nowego Dworca przebudowę przeszedł, wybudowany w 1846 roku, Stary Dworzec. Swoim wyglądem przypomina on zamek obronny z dwoma symetrycznym wieżami o wysokości 18,6 metra każda. Renowację przeszła elewacja budynku, na której odtworzono szereg detali architektonicznych, w tym m.in. boniowania czy gzymsy. Uwagę zwraca również zegar, a także niewielka loggia oparta na stylowych kolumnach z balustradą z motywami kwietnymi. Wnętrze dawnego dworca zostało przystosowane pod biura dla spółek kolejowych.

Przebudowa kompleksu dworca w Węglińcu objęła swoim zasięgiem również niewielki historyczny budynek dawnych kas towarowych, który stał się stanicą rowerową ze stojakami i punktem mycia rowerów. Inwestycja objęła także korektę wejścia na kładkę nad torami biegnącą w kierunku miasta, na którą można dostać się windą.

Przebudowa kompleksu dworca w Węglińcu to 17. zakończona przebudowa dworca w województwie dolnośląskim w ramach Programu Inwestycji Dworcowych na lata 2016-2023. Łączny koszt inwestycji to nieco ponad 41 mln złotych brutto. Inwestorem były Polskie Koleje Państwowe S.A. a w części dotyczącej wiat peronowych, korekty wejścia na kładkę i windy PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Wykonawcą robót budowanych była firma Berger Bau Polska Sp. z o.o. z Wrocławia, a projekt przebudowy kompleksu dworca opracowała TPF Sp. z o. o. z Warszawy, nadzór inwestorski pełniła firma SAFAGE SAS z Warszawy.

[ wg informacji prasowej PKP SA / fot. PKP SA]