WALLFLOWER

Naiisip ko palang, hndi ko na po kaya. Ang bigat bigat bigat, sakit, sakit, sakit na po sa puso. Paano pa po kapag nandon na kame sa sitwasyon na yon?

Hindi ko po kaya, ayoko po 😭

Alam ko naman pong kakayanin namen, at kakayanin ni Mama. Alam ko pong lalaban siya, alam ko pong kakayanin nyaaa.

Kung pwede lang talaga, kung pwede lang talaga, hndi ako magdadalawang isip, ako nalang, ako nalang.

Ang sakit sakit sakit ng puso ko 😭🥲

Help me, God, please? Have mercy on us. Heal my Mama!

He's leaving and I think mas okay na yon? My mind keep saying na "It's for the better". Esp I am starting to long for him, be deeply attached to him na baka sa sobrang lalim ako lang din naman yung sobrang mahirapan na bumangon. Gaahd! Can't help it tho. Like I said, I am starting to long for him. Longing to tightly hug his arms, longing for his smell, his perfume. Like everytime I smell it somewhere else, I will pause and will think of him. OMG! What have I done? I'm not supposed to feel this 😭 

But yea, he's leaving. And yea, I think it's for the better.

😭 Mali pero nung mga segundong yon, di ko din alam ano pumasok sa isip ko.

Jusqqqqq! BAKET?!

Baket kaya? Baket kaya ako nasasaktan ngayon? Baket kaya hndi ako masaya. Baket kasabay ng alon ng dagat yung kirot na nararamdaman ko. Ehhhh! Hndi ko din alam, at hndi ko din mawari.

Masaya naman dapat ako. Nagsasaya naman dapat ako. Pero baket ang lungkot? Baket di ko magawang maging masaya? Baket yung mga tawa ko ngayong araw ay pilit? Baket mas gusto kong lumayo? Baket mas gusto kong mapag-isa?

Ang sakit, at nakaka pakingsyet lang kase hndi ko alam kung ano yung eksaktong rason. Pero ang hinuha ko ay dahil sayo. Malamang dahil sayo. Pero baket?

HAHAHAHAHHAA!