Yunus Yıldız

''Benden ayrılırsan, başkasıyla çıkar mısın?'' diye.

''Hayır!'' dedim, sadece.

Uzatmak istemeyen ben.

Senden ayrılacaksam, neden senle çıkıyorum o zaman?

Demedim..

Şimdi bunları yazıyorum.

Çünkü biz ayrıldık.

Çünkü sen terkettin.

Şimdi okuyorsan bu yazımı iyi dinle beni. 

Kimseyi istemiyorum hayatımda. 

Sen dahil!

Kendimi istiyorum hayattan. 

Havaya giden günlerimi istiyorum.

Yüzüme yakışmayan gülümsemeyi değil.

Huzur istiyorum..

Kim bilirdi bir zamanlar yaşanan aşkın, yazılmış o kadar mektubun arasından elime geçen sadece bunun olacağını. Senden kalan tek değerin bir kağıt parçası olabileceğini. Beraberliğin sessiz, ayrılığın ise volkan gibi patlayacağını ve ikimizinde eriyip gideceğini.. Evet bazı aşklar vardır o kadar kavga edersin ayrılırsın dayanamazsın tekrar başlarsın, söz verirsin, yine kavga edersin yine ayrılırsın.. Yada vardır arkadaşların bırak diyordur sana ''biz'' varız. Birlikte daha iyi oluruz kafan dağılır vs.. Zamanla onlarda gider sen yalnız kalırsın. Düşünürsün yaşadıklarını.. Hayatının en güzel zamanlarını, en mutlu belki en acı belkide en sıradışı olayı O'nunla geçirmişsindir. Ama önüne bir bakıyorsun o çok değer verdiğinde olmuyor. İçiyorsun unutmak için.. Her seferinde daha fazla! Bir Pazar günü eve geldiğinde ise heryer '' Boş Şişeler ''. Evet bir türlü unutamadığın uğruna canını bile düşünmeden vereceğin o sevgili insandan, sende geriye kalan sadece boş şişeler oluyor. İçince unutacağını sanıyorsun. Unutuyorsunda ama ayıldığında yine O! Aklına geliyor mahallenin uzun merdivenlerinden inerken el ele şarkı söylediğiniz zamanları.. Fotoğraf makinesini bir taşın üstüne koyup girdiğiniz abuk subuk ama bir o kadar da tatlı görüntülerinizi kaydediyorsunuz, daha sonra hatırlamak için. Oysa benim şuan elimde sadece bir mektup var. Çok sevdiğini yazmışsın, hiç ayrılmayacağımızı ve ilerde çocuklarımızın olacağını tabi ki..  Ben hiç farkında olmamıştım beraberliğimizin. Herşey bir anda gelişmişti. Ayrılğımızında öyle.. Bir rüya gibi yaşandı ve bitti. Şimdi elimde bir mektup kaldı senden, birde boş şişeler...

Söylemedim, tuttum sakladım hep içimde Karşımdayken bile, bakamadım gözlerinin içine Tutamadım hiç elinden, okşayamadım saçlarını İmkansızdı yan yana olmak, Küçük bir aşk'ım ben! Beceremedim. Uyumayı ve uyanabilmeyi.. Önce hayal kurmaktan korktum Sonra çıkmaktan. Yazamadım da. Bulamadım seni anlatıcak hiç bir şey! Aşk'ı kağıtlara yazmak zorken, Ben her yazılanı aşka benzettim. Beceremedim işte!, Küçük bir aşk'tım ben! Yağarken lapa lapa kar Doğarken geceler bu kadar erken Görürken İstiklal Caddesi'nde bu kadar sevgili Ben yine dökemedim dilimden seni.. Küçük bir aşk'tım ben! Gözlerini çözemedim...

Her ayrılık sonrası kavgalarımızı bile özler oluyorum. Tavırların, triplerin geliyor aklıma.. Yüzün.. Öyle sinirlenirdin ki kavga ederken Kendimi sende görürdüm.. Öyle konuşurdun ki Kulaklarım sadece seni işitirdi Sen benim için öylesine büyük bir aşktın ki Dinlediğim her şarkıda sen Attığım her adımda sen Gözlerimde sen Dudağımda sen Kısaca, Uyuduğumda sen Uyandığımda sen  Vardın. Varsın. Var olacaksın...

Hoşlantı sanmıştım sana karşı kurduğum düşlerde Belirsiz bakmıştım gözlerine Belki bilmiyorum nedir verdiğin karar.. Sanma ki vazgeçirir beni uzaklaşman Yüzümden de anlaşılıyor dönülmüyor yoldan Meğer benim ki bir kara sevda..

Sisli bir maziden uzakta, Her şeyden uzak yalnız sana yakın, Bitmeyen rüyalarımda hep sen varsın. Ne arkadaş, ne dost ne de kardeş Meğer sen ben de, bir kara sevdasın.

Ellerin değmesede ellerime, Bir gün hissedeceksin kalbinde Çünkü gerçek aşk tene değil, yüreğe dokunabilmektir Öyleyse aşk sadece kalptedir Kalpten sevdim seni içten, Meğer benim ki bir kara sevda..

Uçsuz bucaksız olsada evren, Nereye gitsem de kaçamam senden. Gökyüzü, denizler masmavi olsa da, Gözlerin kadar güzel değil asla.. Gözlerim kör olmuş belli ki, Meğer benim ki bir kara sevda!

Yalnız kalıyorsun herşeyden uzak Bırakıyorsun, boş veriyorsun, Gönül dağarcığında yalnızca O'nu taşıyorsun.. Seviyorsun, çokta kıskanıyorsun! Anlatmaya çalışıyorsun kötü niyetinin olmadığını, Ama gururun izin vermiyor! ''Seviyorum!'' demek istiyorsun gözlerine bakıp, Ama yenemiyorsun gururunu bırakıp. Sarılmak istiyorsun delice, Ama herşeyin düzeleceğine inanmıyorsun sadece.. ''ÖZLEDİM!'' diye haykırırken yüreğin, Sen hala pişman olur muyum diyorsun gönlünce.. Gözlerinin önünden geçerken mâzi; Sen hâlâ geçmişte kalıyorsun!

Sonra diyorum ki; Acaba beni unutmuşmudur? Acaba sen farklısın, herşeyimsin Laflarını onada söylüyormudur? Hepsini geçtimde, Bana baktığı gözle başkasına bakabiliyormudur?! Ben şimdi O'nu düşünürken, O'da beni bi nebze anımsıyormudur? Çok değil, biraz hatırlasaydı yaşadıklarımızı, Ucundan tutsaydı hayallerimizin, Düşermiydi sevgisizliğin en ücra köşelerine..

Tamam razıyım herşeyine..

Söylesene, seven katlanmazmı herşeye.

Lakin seviyorum denir mi her eşe! 

Bir gülüşün, bir bakışın taht oldu kalbimde,

Ben seni herşeyinle seviyorum.

Ben her akşam hayallerimi canlandırırım gönül perdemde

Başrolde hep sen, ben.

Hani Romeo ve Julliet sadece oyunlardaydı?

Biz seneryodaysak bile,

Ben seni herşeyinle seviyorum.

Ah yine yanlış okudum gözlerini

Oysa tesadüfler,

Sadece şarkılarda olurmuş

Ya seni sevmemde tesadüfse?

Olsun sevgilim onada razıyım.

Ben seni herşeyinle seviyorum..

Utanmaz mı insan, karşı karşıya gelince gözler?

Tutulmaz mı dilin anlamını kaybedince sözler

Geçmeye inat saatler,

Sevgi dolu gülümsemeler,

Gamzen olmasa bile,

Ben seni herşeyinle seviyorum.

Bazen hûlya, bazen rüya,

İnan gerçek bu sevda!

Derlerya '' Her sevda bir veda! ''

Anlatacak dilim olmasa bile sevgilim,

Ben seni; Herşeyimle Seviyorum!  

Hiç rastlamadığım, kalbime indikçe dibini bulamadığım, sevgimi, saygımı sana olan aşk bağımı kısacası '' Sen'i '' anlatamadığıma üzülüyorum. Görmediğim alfabeyle sana şarkılar, akrostişler yazmak istiyorum. Bilmediğim diyarlardan sana gelmek istiyorum sonra o diyarlara bebeğimizle gitmeyi. Ben; Sen'i, ikimizi ve hayallerimizide alıp sadece gitmek istiyorum...

Gidelim buralardan bizi rahatsız edemeyecekleri yerlere gidelim. Yine sevelim birbirimizi, yeniden aşık olalım. Bırak ayrıldı sansın arkadaş dediklerimiz. Bırak bulamasınlar izimizi. Bırak kıskansınlar bakışlarıyla bulamadıkları bizi.  Bırak herşeyi biz 'devam' edelim..