ya atlayacağız ya düşeceğiz. kıyıya gelenlerin hikâyesi böyledir.

sana son mektubumu ayağı kırık bi at getirecek; beni unut, atı da vurman gerekecek.

sen de benim gibi yap, boşluğa yaslan

birisi vardı. şeritsiz, raysız bulutsuz ve hatta bavulsuzken, baştan sona bir yolculuk gibiydi.

Bak biz birbirimize asla sarılamayız. Mesela ben küçük bir şehirim. Sen bir otobüsün içinde uyurken, başını yaslamış cama, benim içimden geçiyorsun..

“Füsun'un fotoğrafını aşkla öptü ve ceketinin göğüs cebine dikkatle yerleştirdi. Sonra bana zaferle gülümsedi. "Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım.”

düşersen belki kaldıramam ama yanına uzanırım

bir gün tüm bu yazdıklarımı okuyacak olsaydın dudaklarına aceleyle sigaranı yerleştirip çakmak arayışına girerdin. sana iyi gelemeyeceğimi söylerken samimiydim.

olaylara iyi tarafından bakamadığın anlarda karanlıkta seninle birlikte oturacağım

bırak sana duvarlar örmeyi ben perdeyi bile çekemem.