Öyle bi dönem vardır ki yemek yerken miden bulanır, nefes alırken ciğerlerin acır, düşüncelerin başını ağırtır, geceleri uyuyabilmek için yalvarırsın, sabahları uyanmak istemezsin, durduk yere ağlarsın yavaş yavaş tükenirsin.

Beni herhangi bir yere bağlayan hiçbir şeyim yok, hiçbir yerde bulunmak için can atamıyorum. İnsan her yerden ne kadar kopuk olabilirse o kadar kopuk ve soyut.

olaylara iyi tarafından bakamadığın anlarda karanlıkta seninle birlikte oturacağım

ya ben senin kalbine hiç mi dokunamadım

“ve seni her zaman sevdiğimi unutma. başka bir yer varsa orda tekrar görüşürüz. yoksa da, seni tanımak benim cennetimdi.”

kalbimi bin defa kıran dünyayı, seni bir kere görünce affedeceğim.

kılı kırk yarsan da sen hiçbir şey yapmadın diyenler için bir ömür heba ettin ali. sana da yazık değil mi.

deli ibrahim duble'nin sol kaburga kemiklerinin arasına işaret ederek dedi ki; ‘’buranda olup biten herşeyin başımın üstünde yeri var.’‘

"içmişim, sarhoşum da bardaklar kırılır beynimde"

missionary cuz her face mad pretty

“sen. güzelsin ya sen. herkesin gördüğünden değil.”

beni yanına al. bahaneyi ben bulurum. çok evsizim.