Etkisiz Elemann

yaşar ve kımıldanır içimizde,

kurt ölüyle, tırtıl nasıl meşeyle yıllar yılı

beslenirse, öyle beslenir bizle

dindirebilir miyiz bu onulmaz azabı?

hangi iksir, bitki suyunda, hangi şarapda

boğacağız bu çok eski düşmanı?

tıpkı bir yosma gibi yıkıcı, obur o da,

ve tıpkı karınca gibi sabırlı.

sana bakmak için

güneşi üçe böldüm

al biri senin olsun

yüzümde beş bıçak yarası var

bir de sen vur

barut kokusunu severim

bir portakalı dilim dilim soy

acıktım

tut ki ben yoğum artık yeryüzünde

tut ki bir marul yaprağıydım

Bir mavi kuş var yüreğimde

çıkmaya can atan

ama ben ondan güçlüyüm,

kal,

diyorum ona, kimsenin

Benim için şakıyan -

Tuzağa düşer bahar.

Ve yaz yaklaştıkça -

Ve güller açtıkça,

Kızılgerdan gider.

Yine de şikâyet etmiyorum

Biliyorum ki benim kuşum.

Uçmuş olsa da -

Denizin ötesinde

Yeni bir melodi öğreniyor benim için

Ve geri dönecek.

Güvenli bir elde, yeminli

Dosdoğru bir yerde sarıp sarmalanmış

Olanlar benim -

Ve henüz gitmiş olsalar da,

Endişeli kalbime derim ki;

ayna pusluydu bunca yıl nice sır taşımaktan

kırılmanın sesini duydum ve onu getirdim sana

Neyin çaresini arıyorsun

Neyin çaresi var, neyin yok

Yaz bunları bir kenara

Bir gün belki bulursun çareyi

İnsanlar ölmesin demiyorum

İstediğim ölümsüzlük değil

Ne kendim, ne başkaları için

İstediğim, çocuklar ölmesin

Çocukların ölümüne dayanamıyormuşum demek

Hiç çocuğu olmayan, hiç çocukluğu olmayan

Hiç çocuklarla yaşamamış ben

bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan

koşar gibi yürüyüşün

karanlıkta bir ışık gibi aydınlık gülüşün

hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların

uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın

ne gücü ne zayıf yanları ne de yüreği

gölgesi bir haç gölgesidir kollarını açsa

ve kırar göğsüne bastırırken sevdiği şeyi

tuhaf bir ayrılıktır hayatı kapkara