bugün denize nazır düşünmek istedim boylu boyunca. kendimden verdiklerimi ve geriye alamadıklarımı. hayat harbiden bir kredili sevgiler listesi miydi acaba? hiçbir şey karşılıksız olmaz mıydı bu dünyada. ben bugün uzun uzadıya ağlayacak bir yer bulamadım koskoca istanbulda. iki kitaplık arasına kaldım yine. biraz sevgili arsız ölüm biraz da arlı ama sevgili mi ölüm mü bilmiyorum. insanın canı sıkılınca cümleler dökülüveriyor ağzından, kaleminden oysa şimdi de parmaklarından (malum z kuşağı olmak). ben bugün ne istedim bilmiyorum. her günki gibi biraz. orada ki ayrı mı olmalıydı bilmiyorum. önemi var mıydı bilmiyorum. sevilmenin yeterince sevilememenin ya da hiç. türkan şorayın cevabı da yeterli değil gibi bu konuda. sevgi emekse ve bu emek görülmüyorsa ne yapmalı yani şimdi? kadir inanır olmadı hadi başkasına. bu değil. sevgi bir yemek gibi biraz. her yaptığında tutmaz mesela. bir gün tadına doyamazken bir gün tuzu fazla gelir. çok pişerse dilin yanar pişmezse mideni bozar. her şeyden koşar adım kaçarken kendinden hariç bir adımın sesini duymayı dilemek sevgi ya da sevilmek. ben bu hayatta hiçbir kavrama karşılık bulamadım. bulanlara da inanmadım. denize bakıp ağlayacaktım. masalar doluydu. sıkış pıkış bir yere kaldım. bana yakıştı ama burası inandım. aynı hayatım gibi her şeyi tek bir yere sıkıştırmışlar. bir kişilik bir yer var. oraya da anca ben sığdım. kimseye yer kalmadı. iyi de oldu.