Sevda Üstüne

Ben çiçek gibi taşımıyorum göğsümde aşkı Ben aşkı göğsümde kurşun gibi taşıyorum Gelmiş dayanmışım demir kapısına sevdanın

Yahu sen sahiden hiç türkçe değilsin galiba hatırlamıyorum hiç türkçe değilsin

Çünkü ne zaman ağzından öpecek olsam Hele bu ağız kendi ağzıysa Kocaman bir gül yer alıyor arkamızda Zulma karşı

Siz kalbe hançer gibi giren Siz kalbten ağaç gibi çıkan Siz bize şahdamırızdan yakın Siz yüzükler içindeki kan Siz inançların sedef kabuğunu Ebabil kuşlarının gagalarıyla kıran

aydınlık yüzlü bir kadın bize sesleniyor birdenbire

Rüyalarım unutulmuş bir handa pes desin Görmüş geçirmiş bir çift duygulu dudak karşısında.

Ben nerde bir çift göz gördümse Tuttum onu güzelce sana tamamladım Sen binlerce yaşayasın diye yaptım bunu Bir bunun için yaptım

Şu deniz kenarından gelen kadın Deniz kokuyor. Şu kız baharı getirmiş, köşeye, Karanfil satıyor.

Sen gecenin gündüzün dışında  Sen kalbin atışında kanın akışında Sen Şehrazat bir lamba bir hükümdar bakışında

Sonra korkunç gülümsemeler bitti sonra hiç kimseyi göremedim

İçim üşüyor, kanım çekiliyor belli Bu sıtma başka sıtma, doyulmaz Gel bir öpüşle ısınayım, pembe beyaz Ölümsüz ateşlerle yanan dudağından...

Bir kadının yüzü avucum kadar  İki gözümle gördüm vallahi billahi

Bundan böyle sade geçecek hayatım. Eski bir aşkı hatırlayacağım zaman zaman,

Ben bu şiiri yazdım âşık çeşidi Öyle kar yağdı ki elim üşüdü Ruhum seni düşünce ışıdı Her şeyi beni anlayınca anlayacaksın

Bir şair tanırım Onunki içler acısı Kalbini asla vermemiş Çalmışlar Kalbi eski bir efsanede saklı.

Bu gülüş en aldatmazıdır vaatlerin. Yıllarca sonra bir uzak gurbette bile; Zulmüne dayanılmazken yalnız saatlerin, Bir yeşil yaprak üstünde gözlere, Görünür, uzaklaşır...