#ece ayhan

Üner Birkan’a

benim hiç Çin’de bir ablam olmadı hiç çiçekçi dükkânım İvan Milinski üç Galata gecesi Ceneviz kerhânesinde boyalı kunduralarıma büyük erkekliğime baktı kaldı dişleri kâmilen altın dövülmüş bir kadının yüzü

peki bu Güzel Avratotu da kim yahu? oldum olası ayakta bira içiyor galiba yine yüz kişi ütülemiş kayıkta kızcağızı biliyorsun işte bira içerken vergi vermek gücüme gidiyor arkadaş

hem ne demeye o Güllü Agop ukalâsı otobüs paramı çekecekmiş eve gitmek istemiyorum pazarlık ederiz hamamda yatarız ulan git şimdi milli gelirden söz açma bana defol bas git yıkıl

Mübeccel Mübeccel ben ben olayım da seni hiç anlamayayım ha n’olur uzat bacaklarını Galata’dan denizlere uzat uzat da zırlamadan anlat on ikisi de deli olan kardeşlerini Mübeccel anlat kimlerin yüreğinde Kız Kulesi gibi grev çivileri var kimler boş sarnıçlara iğilmiş ha bağırır ha bağırır sen kahırlanma bana gözlerim Çin’de benim çiçek bahçelerine kaçmış benim hiç Çin’de bir ablam olmamış hiç çiçekçi dükkânım olmamış

geceleri Galata’da gülerken bacaklarımız uzamış alıştık artık ölüme diyeceğim şu İvan Milinski: ölüm için ayırdık geceleri gülerken Galata’da

(27 Temmuz 1957)

s.31—

Ece Ayhan Bütün Yort Savul’lar! 1954-1997