Fillinganemptyspace

mijn verlegen voetsporen kronkelen.

Ze vonden hun oorsprong in onzekerheid

en vormden het pad

door de waanzin van mijn twintiger jaren.

Maar nu mengen ze zich in het bos

van verstreken overtuigingen.

Geplant

door emoties

Dat niet alles

迫る嵐雲

2012年、多摩川河川敷。

Overprikkeling is als een storm die in je hoofd woedt. Geluiden komen te hard binnen, als een tsunami van decibellen die je overspoelt en je doet verdrinken in een zee van ruis. Licht is teveel, als een zon die te fel schijnt en je verblindt, waardoor je je ogen moet sluiten en je jezelf moet terugtrekken in de schaduw.

Gesprekken volg je niet meer, als een radiosignaal dat verstoord wordt door interferentie, waardoor de woorden in je hoofd verdwijnen en je verloren loopt in een doolhof van gedachten. Hersenmist, als een dikke nevel die je hersenen bedekt en je verward maakt, waardoor je niet meer weet waar je bent en wat er om je heen gebeurt.

Overprikkeling kan je heel ziek maken, als een virus dat zich in je lichaam nestelt en je helemaal overneemt. Het kan je alleen laten voelen, als een verlaten eiland waar niemand je kan bereiken en je vastzit in je eigen gedachten. Maar vooral kan overprikkeling je onbegrepen laten voelen, als een vreemdeling in een wereld die te snel, te luid en te fel voor je is. Het is als een schreeuw om hulp die niet gehoord wordt, als een stil verdriet dat verborgen blijft.