Mavi bir Renkten Daha Fazlasi

Ah kalbimin kimseye geçit vermeyen o dar sokakları

Seni bildi, seni seçti, seni sevdi

Uzun uzun kilometreler yarattı senın sıcaklığınla ısınan 

Gidemeyesin diye sonsuzluğun çıkmazına uzanan

Ruhunun parıltılarıyla toz tutan

Sen gideli çok oldu sevgilim

Arnavut kaldırımlar sensiz

Gezindiğin sokaklar kimsesiz

Adın söylenmiyor artık caddelerde

Bir ateş yandı öncesi 

Sessizliğinin ateşi yaktı kavurdu

Attığın her adımda

Çığlıklar duyuldu en derinliklerinde kalbimin

Kıvılcımlar…

Külleri yayıldı aşkımın parlaklığına 

Işıkları söndü ruhunun

Sen gideli çok oldu sevgilim

Yağmur yağdı

Yıkadı ne varsa yavaş yavaş

Hoyrat esti yokluğunun rüzgarı

Süpürdü o muhteşem parlayan tozu

“Seni başka birisi için acı çekerken gördüm, bu beni sevmiyor oluşundan daha çok acıttı..“ demiş