DenizeYürüyen

"Ne arıyorsun?"

Ne arıyorum? Bu soruya pek çok cevabım vardı. Hayatta gelecekteki yolum, hayal kırıklıklarımdan kurtulmanın bir yolu (...) Ama bunları nerede bulacaktım? Üstelik burası terapi odası değildi." .......

"Her gün aynı yerde daireler çiziyorum sanki. Çıkış yolu olmayan bir labirentin içinde hiçbir ilerleme olmaksızın dönüp duruyorum." ........

"... bir yere sıkışıp kalmış gibi... Yapmak istediğim şeyleri yapamadığım için yaşadığım hayal kırıklığı, olması gerekenin bu olmadığını anlatıyor bana..." ........

"Zamanın yetmiyor, her zaman bir acelem var, kendimle ilgili şeyleri ikinci plana atıyorum. Yapma lüksümün olmadığı o kadar şey var ki!"

'Kırk.'

'Ah, ne güzel. Artık bir sürü şeyi yapmaya hazırsınız. Tadını çıkarın, lunapark büyük' "

- Michiko Aoyama - Aradığın şey Kütüphanede Saklı

...................

"Benim gibi hisseden birilerini bulmak zorundaydım hayatı anlamlandırabilmek için"

"Binlerce insanla tanışıyorsunuz... ...ve hiçbiri size gerçekten dokunmuyor. Sonra tek bir kişiyle tanışıyorsunuz... ...ve hayatınız değişiyor.

Sonsuza dek.."

🎬 Love & Other Drugs / Aşk Sarhoşu (2010)

...............................

Filmi henüz izlemedim. Olumlu ve olumsuz farklı eleştiriler gördüm. Ama bir yerde karşıma çıkan yukarıdaki alıntı dikkatimi çekti.

Evet, karşılaştığımız inanların ne kadarı gerçekten bize, içimize dokunuyor?

"Sadece elinden geleni yap, Elinden geldiğince ve yaşamaya devam et."

"Ben büyüdüm Akasyalar öldü Üzgünüm.

Dışınız çok kalabalıktı Beni içinizdeki zindana attınızdı Olur ya bir gün Suyu hatırlar şelale Şeytan utanmayı öğrenir ve Yüzleşir yüzünüz mevsimlerle

Sırf bu yüzden büyüdümdü,

Akasyalar öldü."

- Birhan Keskin

"Kaldığımız pansiyonların derme çatma gardıroplarında unutulmuş askılar olurdu..." "Onlara bakarak önceki ziyaretçilerin hayatlarını tahmin ederdik. Hep oynadığımız bir oyundu bu. O askılara geçirilmiş gömlekleri, bluzları, elbiseleri, pantolonları, hayatları hayal ederdik deniz kenarında bir şeyler içerken. Genç bir çiftmiş, çok elbise getirmişler, belli ki çocuklu bir aileymiş, yalnız ve mutsuz bir kadınmış…

Deniz kenarına inerdik. Pansiyonun köpeği ayaklarının dibine uzanırdı, orada hep iyi şeyler olduğu izlenimi vermek istercesine. Oysa biz bilirdik kavgaların, bağrışmaların, gözyaşlarının, mide kanamalarının da o odalardan geçtiğini.

Güneş inene kadar devam ederdi sohbetimiz. İlk içkilerimizle birlikte biterdi unutulmuş elbise askılarından fal tutma oyunu. O anda, tam o anda bir üşüme gelirdi sana. Hemen odaya koşar, sana çok yakıştırdığım turkuvaz ceketini alırdım gardıroptan. Hızla çekerdim askıdan. Aceleciliğime, hoyratlığıma isyan eder kendi halinde sallanmaya başlardı boş kalan elbise askısı. Dolaptaki metal boruya sürtünürken çıkardığı gıcırtı odayı kaplardı.

Sen uzaktan duyardın o sesi.

Senin sesinin de zaman zaman uzaktan duyulduğu gibi."

Geçenlerde yeni ne okusam diye düşürken karşıma çıkan, biraz da kapağının güzelliğinden etkilenerek almaya karar verdiğim kitaba başladım. Evvelinde okuduğum ve sevdiğim Japon / Kore edebiyatından bazı eserler olmuştu. "Kütüphane" adının kitap isimlerinde bir tür akıma dönüştüğünü zannediyorum, çünkü sıkça benzer isimlere rastlar oldum. Daha önce "Hyunam-Dong Kitabevi"ni okumuştum mesela. Dünyada çok satan olmuş kitaplar özellikle edebi derinlik bakımından kimi zaman hayal kırıklığı yaratabilse de, yalın ama derin unsurlar da içeren güzel bir kitaptı bence, sevmiştim.

Bu kitapta da benzer biçimde minimal, kolay okunur bir anlatım var. Hatta kimi zaman olumsuz anlamda basite mi kaçıyor diye düşündürse de sayfalar ilerledikçe daha lezzetli daha derinlikli hale geliyor sanki, sevmeye başladım. Umarım ki böyle devam eder.

Sizin de okuyup sevdiğiniz Kore / Japon edebiyatından kitap önerileri olursa alabilirim.