#zepsuty

„Nie zrozumiesz takich jak my jak ci terapeuci,którzy powiedzieli, że nie ma powodów by się martwić”

Rozpacz jest ceną, którą się płaci za wyznaczenie sobie nieosiągalnego celu. Powiedziane jest, że to grzech, za który nie ma odpuszczenia; ale tego grzechu nigdy nie popełni człowiek zepsuty lub zły. Taki ma zawsze nadzieję. Nigdy nie osiąga swego punktu zamarzania, w którym się poznaje absolutna klęskę: tylko człowiek dobrej woli nosi właśnie w sercu tę właśnie możność, by zostać potępionym.

I mefedron, nie Indica, gorzka ślina, nie lubrykant

Jestem zepsuty, zgubiony, jestem gorzej niż najgorszy...