Pieters’ Daglicht over Denkdingen Vroeger losten we dingen op met een vuist. Niet netjes. Niet verstandig. Maar overzichtelijk. Je had een meningsverschil over een gestolen knikker, een verkeerd gevallen blik of de liefde van Mariska uit groep acht – en dan zei iemand: “Kom dan!” Er werd een cirkel gevormd van jongens met te grote jassen en te kleine morele kaders, er werd wat geduwd, een klap…

Fiona vernederen in Steenbergen reusachtig vuist

slet likken in Hilvarenbeek slordig vuist