#voorspellen

Tour de France – Etappe 16

Wie gaat de Tour 2017 winnen?

Rigoberto Urán en Fabio Aru zijn twee van de grootste uitdagers van geletruidrager Chris Froome. De verschillen in de top van het klassement in de Tour de France zijn klein, maar kunnen Urán en Aru de Brit serieus bedreigen met nog een tijdrit in het verschiet? “Ook voor Froome is dit kleine verschil wennen”, weet Aru.

Op de rustdag geven alle klassementsfavorieten…

Sony Pictures heeft een komediefilm gemaakt over Noord-Korea en dat vond Noord-Korea stom en dus besloten ze Sony te hacken. Het zal wel niet de eerste keer zijn dat via een hack een internationale daad wordt gesteld, en het is zeker niet de laatste keer. 

Dus dit staat ons te wachten. Zo gaan meningsverschillen worden opgelost. Je bent het niet eens met de ander, en in plaats van er tanks en straaljagers op af te sturen, leg je een deel van de computers van een land plat. En dat is dus geen toekomst, dat is nu al de werkelijkheid. Nog los van het gebruik van moderne technieken door terroristen. En wij wachten nog steeds op onze JSF’s. 

Een hard gelach, om in deze razendsnelle tijden decennia te moeten wachten op je gekochte waar. Al in 2002 (Weet je nog? We hadden nauwelijks mobiele telefoons) investeerde Nederland in de JSF en pas in 2017 hebben we de vliegmobielen. Een heel raar langlopend Kickstarter-project. Dat is als nu voor Kerst een iPhone vragen en dat je dan een iPhone 4 krijgt. Best wel leuk, best wel achterhaald ook.

Maar goed, land platleggen dus. Dat drie dagen de treinen niet rijden omdat Turkije weer eens een keer pissig op ons is. Of dat we op 1 januari niemand kunnen bellen omdat Poetin zin had in een verzetje. Of het hacken van pacemakers, ook dat kan. Of dat de PVV hackers inzet om te rommelen in het toekennen van verblijfsvergunningen. Ik zeg maar wat. Maar: het is geen totale fictie.

Hij is een van de oprichters van Paypal, en een van de vroege investeerders in Facebook en LinkedIn. Vorige maand gaf hij een interview aan De Groene Amsterdammer, iets eerder al aan de MIT Technology Review. Peter Thiels belangrijkste stelling: we hebben ons technologisch nauwelijks vernieuwd sinds 1970.

"I don’t think we’re living in an incredibly fast technological age. (...) I’m frustrated because I think technology is progressing slowly, but I’m optimistic because I think it could be going a lot better."

We hebben ons wel ontwikkeld, maar niet op een manier die ons en ons als samenleving écht beter heeft gemaakt. Hij vat het samen in de supersexy oneliner:

“We wanted flying cars; instead we got 140 characters.”

We zijn vergeten groot te dromen, en leven in een startup-cultuur zonder grote technologische aspiraties. We maken leuke dingetjes, maar hoe veel beter is ons leven?

“[Twitter’s] specific success may be symptomatic of a general failure. Even though it improves our lives in certain ways, it is not enough to take our civilization to the next level.”

Leuk en aardig allemaal, maar Peter Thiel is toch rijk geworden van dit soort startups? Hij is toch het probleem? Hij kan toch niet doen alsof hij een volledige buitenstaander is? Op het moment investeert hij in Elon Musks (die van Tesla) ruimtevaartbedrijf, in biotech en in medische apparaten. Wat zijn zijn grotere plannen om de wereld en de mens naar een volgend niveau te tillen?

There are all these areas where there could be enormous innovation. We could be finding cures to cancer or Alzheimer’s. I’m quite interested in enabling people to live much longer. There’s an information technology approach, where we optimize your nutrition and give instant feedback using mobile device technology. But I suspect that there are entire new classes of drugs or processes that could rejuvenate body parts. I also think that tenfold improvements might be possible in nuclear power. There are miniaturization technologies where you have much smaller containment structures, and technologies for disposing of and reprocessing fuel that have been underexplored.

Maar ook de regering heeft een taak. En hoewel dit over Amerika gaat, zou je ook zoiets over ons kunnen zeggen.

There is an argument that there should be state funding to help things get started where there are not many profits that could be captured. It’s in the public interest. But the way the U.S. government today is dominated by lawyers rather than scientists or engineers suggests that it is very poorly suited for evaluating these kinds of projects.

Dat beweert Lee Gomes op Slate. Sterker nog, hij zegt: ‘The autonomous Google car may never actually happen.’

A good technology demonstration so wows you with what the product can do that you might forget to ask about what it can't.

Hiermee raakt Gomes de kern van veel technologische ontwikkelingen. We worden omver geblazen bij de oneindige mogelijkheden van zelfrijdende auto’s, smartglasses en drones, dat we soms vergeten wat er allemaal nog niet kan. 

Hij gaat vervolgens in op met welke problemen de Google auto nog heeft. En dat terwijl Google denkt dat ze in 2017 al helemaal klaar zijn.

The Google car was able to do so much more than its predecessors in large part because the company had the resources to do something no other robotic car research project ever could: develop an ingenious but extremely expensive mapping system. 

Het is veel te duur om deze kaarten te maken. Het zelfs zo duur dat het onbetaalbaar wordt om het voor heel Amerika, laat staan de hele wereld, te doen. Een kaart voor de auto is namelijk veel ingewikkelder en preciezer dan een ‘gewone’ Google Map, denk aan de plaatsing van stoplichten. De Google auto weet via een ingeladen kaart wanneer hij naar stoplichten moet ‘zoeken’ om te zien of het groen is, maar niet bij een pasgeplaatst stoplicht  dat nog niet op de kaart staat?

Chris Urmson, director of the Google car team, told me that if the car came across a traffic signal not on its map, it could potentially run a red light, simply because it wouldn't know to look for the signal.

Niet erg handig, een auto die zomaar door rood kan rijden. Vind ook robotoloog John Leonard van MIT, die onder andere hierom niet gelooft dat hij de zelfrijdende auto nog mee gaat maken in zijn leven, en hij is 49. Hij zegt: "While the probability of a single driver encountering a newly installed traffic light is very low, the probability of at least one driver encountering one on a given day is very high."

Naast het kaartensysteem is ook parkeren een probleem. Hoe vindt zo’n auto een parkeerplek? Maar ook: hoe herkent het het verschil tussen een prop papier en een steen op de weg? Kan het zijn voorganger ‘zien’ remmen? Kan het het verschil zien tussen de zwaailichten van een takelwagen en die van een ambulance? Weet het dat het moet remmen als er een bal de weg op komt, en er dus een kind achterna kan komen rennen?

Because Google is promising the world a totally driverless car, it will need an in-vehicle computer that can deal not only with all the obvious tasks of driving but anything else the world throws at it.

Naar aanleiding van dit stuk over Koert van Mensvoort werd ik getipt op een stuk dat Wester van Gaal schreef voor Vice's Motherboard. Hierin introduceert hij de Poolse denker Stanisław Lem (1921-2006). Ik kende Lem nog niet, maar zijn essaybundel Summa Technologiae is besteld en onderweg.

Van Gaal beschrijft Lems gedachten over co-evolutie, die erg lijken op Van Mensvoorts ideeën daarover:

Lem ziet technologie en natuur niet als tegengestelde, maar juist als complementaire ontwikkelingen. Zodra het eerste mensaapje leerde lopen, had hij al een vuistbijl in zijn knuist waarmee hij vuur kon maken. Met technologie beïnvloeden we onze omgeving opdat we veiliger zijn: van bos en steppe naar rivierbedding, met de stroom mee de zee in om uiteindelijk de hoogte in te schieten.

En hij beschrijft hoe mens en techniek steeds meer verweven raken.

Mijn oma heeft een plastic heup en een nepvoet, waardoor ze nu weer loopt. Maar wie zegt dat wij de laatste halte zijn in het evolutionaire proces? Wie zegt dat het eindstation van onze rationele wetenschap niet de machine is? Het zijn voor ons bekende vragen (de Wachowski’s vonden in zijn werk de inspiratie voor The Matrix), maar Lem stelde ze als eerst.

Wat betekent de technologisering van de mensheid eigenlijk voor onze menselijkheid? Zijn we minder mens zodra we een plastic heup of een bypass hebben? Zo ja, hoe zit het dan met de bril op mijn neus? En maakt mijn smartphone mij minder mens? Ik ben erg benieuwd wat Lem hiervan zou zeggen.

Is de gesleutelde mens een volgende stap in de evolutie? Dat is een vraag die veel filosofen zich stellen, maar Lem doet een stap terug en stelt zich volgens Van Gaal een nog fundamentelere vraag: was de mens überhaupt ooit wel het summum van de evolutie. Of is het noodzakelijke tussenstap naar alleswetende robots?

Zijn voornaamste kritiek is dat “wij ervan uitgaan dat we de hoogste levensvorm zijn.” Dat “bewustzijn” ons boven de rest van het dierenrijk verheft. Maar, vraagt hij zich dan af: “Misschien is bewustzijn evolutionair gezien wel helemaal niet zo gewenst?” Intelligentie brengt wezens tot een punt dat hun theorieën niet meer bruikbaar zijn. Dat kennis zo complex is dat we machines en algoritmen nodig hebben die nog te begrijpen, met als gevolg dat we aan de zijlijn komen te staan; de mens, samen met de dodo, als een van de miljoenen dorre twijgjes aan de grote evolutieboom.