Mijn theorietjes over het leven kwamen plots op me over als verzinsels.
seen from China

seen from Poland

seen from Bulgaria
seen from Poland
seen from Malaysia
seen from Belgium
seen from United States
seen from Norway
seen from India
seen from Bulgaria

seen from Poland

seen from India
seen from Bulgaria
seen from Germany

seen from China

seen from Malaysia
seen from Bulgaria
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States
Mijn theorietjes over het leven kwamen plots op me over als verzinsels.

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch β’ No registration required β’ HD streaming
Zondagavond, 5 augustus 2018. Genietend van de sterren hoog aan de hemel en de gedachte aan jou naast mij.
Wanneer je rent en het einde niet in één keer haalt, vergeet dan niet dat je wel stappen vooruit hebt gemaakt.
- 7:10 hoofdverzinsels
Mijn gedachten maken overuren.
9:35 - denkend aan alle dingen die gaande zijn in mijn leven op dit moment. Het wekt stress op. Veel verschillende gevoelens.
Hoi
welkom bij mijn verzinsels.

Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch β’ No registration required β’ HD streaming
Dat kan
Elke dag op mijn fiets zoek ik uit waar de wind vandaan komt. Of het de regen in mijn gezicht zal blazen. De bladeren me in de rug duwen, gelijk zachte handen je helpen in het leven. De zachte zomerbries me warm doet voelen, net als die blik van een voorbijganger. En hoe alles soms, heel even maar, windstil is. Want dat moet kunnen, en dat kan.
Laten we teruggaan naar hoe het vroeger was Jij en ik Daar samen op het gras
Vroeger
Jij pestte me, jaren lang. Populair gedrag, zo noemde ik wat je deed. Ik vond je inhoudsloos, in tegenstelling tot de woorden die je zo goed (en kwetsend) wist te uiten. Stotteren, dat is wat ik deed. Elke keer als ik iets terug had moeten zeggen. Elke keer als ik het niet had moeten pikken. Maar toch zei ik bijna niks tot niets, ik hield me vaak stil. Makkelijk doelwit, zo zag je me vast. Bang voor de wereld, dat was wie ik was. Vroeger. Nu niet meer. Ik zag je laatst fietsen. Ik zat in de bus. Ik zag je gezicht, en alles kwam terug. Een gedachte naar toen met als gevolg een rilling over mijn rug. Je woorden hoorde ik nog een keer, een laatste maal. Gesloten boek, einde van het verhaal.