#vergaan

Het zwaard van Parijs en Verviers : 07/01/2015 en 15/01/2015

                          MATTHEUS 26 : 52

    Toen zeide Jezus tot hem: Keer uw zwaard weder in zijn plaats; want allen, die het zwaard nemen, zullen door het zwaard vergaan.

  Parijs : 07/01/2015 : som van de getallen is 16 > 6+1 is 7 7 is het einde van een periode, na 7 begint een andere tijd : in dit geval een periode van langdurig geweld.

 Verviers : 15/01/2015 : som van de getallen is 15…

Ze zat naast zijn bed, op de grond, haar hoofd langs de plek waar zijn hoofdkussen lag. Ze ademde rustig en onhoorbaar in en uit, alsof ze in een geluidsdichte bubbel zaten met elkaar. Alles aan haar was zacht: haar kleuren, haar woorden, haar huid die zo dun leek dat hij haar amper durfde aanraken omdat hij bang was dat ze dan in rook zou opgaan. Bang dat het blauw in haar ogen en aderen zou veranderen in een zee van gevoelens waarin hij zou vergeten hoe te zwemmen. Bang dat de wereld zou vergaan. Bang dat dit toch niet gebeuren zou.

Hij was bang dat ze een droom was die uit zijn hoofd gekropen was en naast hem was gaan zitten: tastbaar maar vergankelijk. Nee, hij wist het zeker: hij had haar bij elkaar gedroomd. Ze was precies dat wat hij wilde, nog voor hij zelf geweten had wat hij zocht.

Hij mocht beslist niet wakker worden.

De samenloop van dingen,

Waarin voor mijn gevoel,

Wel meerdere dingen vergingen.

Vergeten, verlaten

Afsterven, afspraken

Lijstjes, meisjes

Doelen en 

Het vermogen iets,

Te voelen.

De dingen die gingen en hun herinneringen,

Lijken me te dwingen te springen.

Maar ik blijf toch lopen

En hoewel de dingen samen liepen,

ja he mag ik in het clubje