#tesknic

Potem nadchodzi kolejny dzień i wszystko wraca, i następnego dnia znowu, i znowu, dopóki się nie poddasz. Dopóki nie zaczniesz tęsknić, żeby już cię nie było. Dopóki nie zrozumiesz, że żyć to utrzymywać oddech. Nic więcej.

istna hipokryzja

I tak czekałam, aż zadzwonisz, spytasz jak u Mnie. I tak czekałam na moment, w którym znów będę mogła Cię pocałować. I myślałam sobie, że zasługuję na coś o wiele lepszego, na coś stałego i coś co będzie przy Mnie, nie ważne co. I pomyślałam, że problemem było to że nie chciałam niczego innego, z nikim innym. Tylko Ciebie, chciałam tylko Ciebie. Ale zrozumiałam, że to już nie miało znaczenia, czego chciałam. Bo Ty tego nie chciałeś.

Czy tak ciężko mieć kogoś, kogo można przytulić? Cholernie ciężko.

Siedzą i biadolą szatan i poeta I myślą o swym życiu i wiedzą, droga nie ta. I tęsknią jak my wszyscy, do tego, co odeszło, Tęsknią, jak ty, jak Ziemowit, jak Mieszko. I patrzą z nostalgią w krainę młodości Gdzie serca biły mocniej, życie było jak pościg. I tak siedzi, nos na kwintę spuszczony ma szatan. W poecie niepotrzebnym chyba dostrzega brata. I będą tak siedzieć do zachodu słońca, Później do świąt, a później do świata końca. A ziemia im się będzie kręcić coraz szybciej, Coraz mocniej będą tęsknić za przeżytym już życiem Nie przyjdzie im do głowy, żeby czasu resztę Wykorzystać i przeżyć jak nie przeżyli jeszcze. Z życia wycisnąć soki, zachłysnąć się szczęściem Mógłbym krytykować, lecz sam lepszy nie jestem. Gdy byliśmy młodzi wszystko było proste, Chciałbym tak znów przeżywać tamtą wiosnę. I wiem, że też tęsknisz i nie jestem w tym sam Jeśli znasz lepsze czasy proszę, zabierz mnie tam!