#synowa

Synowa zachowywała się wobec mnie ładnie, choć wybranej przeze mnie jednej jedynej sukni nie chciała przymierzyć. Ale jej mama mnie totalnie ignorowała. Ewidentne nie podobała jej się moja obecność na tym spotkaniu. Nie zamieniła ze mną nawet jednego zdania na temat sukien ślubnych. W sumie to na żaden temat.

Stara jestem, ale łza w oku mi się zakręciła.

Prawie dostałam zawału w ten weekend majowy

Po pierwsze:

Ostatniego kwietnia, w niedzielę, były przyszłej teściowej urodziny. Kamil jak to prawdziwy facet, poczekał z kupnem prezentu do ostatniego momentu. Pojechałam z nim do sklepu i pyta się mnie co kupujemy i czy się dołożę do prezentu. No dobrze, dołożę się, co mi szkodzi, nie będę skąpa. A ten stanął przy sokowirówce za 160 zeta O.O przez chwile stałam załamana ale Kamil powiedział, że wystarczy jak się dołożę 50 zeta, chociaż na początku była mowa o połowie kwoty sprzętu.  

Po drugie:

Może to nie doprowadziło do zawału ale dziwnie się poczułam. Mianowice, w niedziele pomagałam robić teściowej obiad z okazji urodzin. Niby nic, na początku kręciłyśmy się we dwie po kuchni, trochę Kamil pomógł a później przyszedł brat Kamila z żoną i dziećmi oraz siostra z chłopakiem. Tylko, że oni nie pomagali, siedli przy stole i się przyglądali. Hmm wiem, że nocuję u Kamila i często u niego bywam. Jego rodzice mnie polubili, albo przynajmniej nie dają odczuć, że mnie nie lubią. Spotykam się z nim czwarty miesiąc i pomagam teściowej a reszta siedzi jak zaczarowana. Synowa Klaudia i siostra Sylwia siedziały i rozmawiały. Ok, widocznie jestem już traktowana jako członek rodziny i mam obowiązki domowe. Dodam, że siostra jak i brat Kamila mieszkają na tym samym podwórku i codziennie u nich bywają. Serio, czułam się dziwnie...

Po trzecie:

Rozmawiałyśmy o sukniach ślubnych i przyszła synowa zaproponowała mi wspólne wybieranie sukni. Powiedziałam, że byłoby super, ale , że jednak najpierw musi poprosić mamę.

A potem usłyszałam od syna, że już jeździ i wybiera z rodzicami. I zapytałam ją jak pierwsze wrażenia po przymiarkach.

No i na kolejne przymiarki zaprosiła również mnie. Odmówiłam. Poczułam, że chyba się trochę narzucam. Że to jednak czas dla jej rodziców, że ja tam nie powinnam być.

Cześć, jestem tu nowa i chce się przedstawić. Mam na imię Klara, nie mam 30tki, mam męża, dwójkę dzieci i teściową na głowie... i o tym będę tu pisać - o niej, o teściowej, najgorszym co mnie dotąd spotkało. Kojarzycie te wszystkie kawały o teściowych? Też się kiedyś z nich śmiałam...

Mieszkam na wsi, na zadupiu zabitym deskami... ot, taka malutka miejscowość... ze wsi też pochodzę. Studiowałam, ale nie skończyłam studiów, z własnej głupoty po trochę, trochę przez promotora idiotę, teraz to już nie istotne. Zawsze ze wsi chciałam uciec, nie udało mi się - zakochałam się, niestety...

Zanim mój luby mi się oświadczył byliśmy ze sobą kilka dobrych lat. Wtedy jego rodzina wydawała mi się taka idealna, ułożona. Przy nich czułam się trochę jak prostaczka, a nie powinnam. Mój, wtedy przyszły mąż, był młodym chłopakiem, który postanowił pójść w ślady ojca i zostać rolnikiem. Jeżeli oglądaliście "Rolnik szuka żony" to wiecie o czym mówię. Jeszcze przed ślubem zaszłam w ciążę - tak, tak, wiem... niedopuszczalne. I tu powinna zapalić się mi już czerwona lampka - moja przyszła jeszcze teściowa, wraz z małżonkiem, za plecami moimi i mojego, wtedy jeszcze narzeczonego, postanowili znaleźć nam szybszy termin ślubu, że niby dla mnie lepiej...