Alam nyo ba yung feeling na, pinaglaban ko sya sa pamilya ko? ang dami kong sinacrifice para lang mapagpatuloy yung relasyon namin? nag-away pa kami ng Lolo at Lola at Tita ko dahil ayaw nila sa kanya? yung sinacrifice ko yung friendship ko with my friends para lang sa kanya? yung feeling na after all these things na ginawa ko ganito lang yung igaganti nya sakin? yung LOKOHIN at PAASAHIN ako sa wala.

Aaminin kong ako din 'yung may mali, eh sineryoso ko s'ya e. Akala ko deserving syang mahalin ng katulad ko pero na'realize ko na HINDI PALA S'YA DESERVING para dito. Hindi ko alam kung maiinis ba ako, o masasaktan ako. Kasi honestly? Nasasaktan ako, nasasaktan ako kasi for the second time SINAKTAN na naman ako.

Tama nga yung mom ko na "Hindi ka naman nya talaga mahal e. Wag mo nang hayaang masaktan ka pa." Ako naman 'tong si tanga na nagsabing "Di no ma! Mahal ako non." eto namang si ogag sabing "Mahal kita." Dapat pala nakinig na lang ako sa Mom ko noon, tama nga sila "MOTHER KNOWS BEST". 

Tama rin yung mga kaibigan ko noon na nagsasabing 'di naman talaga ako mamahalin nung lalaking 'yon. Di naman nga talaga ako pala minahal ng lalaking 'yon hays. Feeling ko sinayang ko lang yung pagmamahal ko para sa kanya, winaste ko lang yung time ko sa kanya, sinayang ko yung mga effort na dapat sa iba ko ginagawa. 

Ang dami kong sinayang sa kanya yung TIME, EFFORT, & LOVE. Sinayang ko yan para sa isang lalaking hindi naman ako pinahalagahan. Sinayang ko lahat lahat, pero ang cool nga e naintindihan ako ng mom ko at ng mga kaibigan ko. Hays, ang Pag ibig nga naman ohh. Susunod kasi wag papasok sa isang relationship kung hindi naman kayang panindigan, makakasakit ka lang ng damdamin e.