#simru

...Mezarıma çiçekle gelmen, beni öldürmüş olman gerçeğini değiştirmiyor...

Sen çölünü içinde taşıyordun ve benim suyum sana hiçbir zaman yetmeyecekti.

"Bazen bir yara öldürmez belki ama bütün bir hayatı elinden alır... Kaybettiğimiz halde bir gün döneceğine inandıgımız insanlar vardır. Ansızın kalbimize misafir oluveren ve hiç ummadığımız bir anda içimizden çıkıp giden... İşte bu yüzden sevmek bize kaybetmeyide öğretir. Biz yolcu etniş olmasak bile onlar bizim gidenlerimizdir. Sen de öylesin benim için. Sevmeyi seninle öğrenmiştim ben. Senden önceki hayatım sevdiğimi zannettiklerimle doluymuş. İçinde neleri yüzdürdüğünü bilmeyen bir denizdi o gözler. Günün birinde mutlaka boğulacakmış gibi yüzüp, aynı zamanda hiç batmayacakmışım gibi kulaç attım o deniz gözlerinde.

Oysa ne kadar iyi biliyordum, seni tanıyacak kadar şanslı, senin olamayacak kadar bahtsız olduğumu...Bir şarkıdan ezberlemiş gibiydim adını, benim olmayan, bana söylenmeyen ama hep benimmiş gibi duran bir şarkıdan.