#sendensonra

Sonra iyi niyetimi de kaybettim.”

Göğsümde sıcaklığını hayal ediyorum. Tenini tenimde, ellerini bedenimde... Dokunulması mahrem, en doğurgan yerlerimde. Özlemin doluyor içime. Yumulu göz kapaklarım seninle titriyor birden bire. Sesin çınlıyor kulaklarımda, kokun çalınıyor burnuma.

Kalkıp bir sigara yakıyorum. Bu sürekli devam ediyor, bir döngü halinde. Delirdiğimi düşünmeye başlıyorum. Başım dönüyor, saçlarımı çekiştiriyorum, gözlerimde yaşlar...

Geçiyorum bir aynanın karşısına bağırmaya başlıyorum aynada ki yansımaya. Hiçbir şeyden gördüğüm kadar nefret ettiğimi hatırlamıyorum.

Değil mi Ellilah?

Aklına dolan düşünceler,

Içinde biriken irin, kenara attıkların...

Ay doğup da yalnız kendine yettiğinde,

Çöken sessizlik...

Boğan, soluk kesen sensizlik...

Ben... ben aya tapardım.

Aydan beklerdim, sevgini.

Bilirdin bunu Ellilah...

Yüzüme bakar, güler geçerdin.

Bir gülüş geceyi nasıl gündüz ederdi

Senden öğrendim...

Oysa sen.. Sen beni görmedin.

Hayır gördün! Gördün de işte...

Herkese yetti içinde ki o pınar

Bi' bana yetemedi...

Umut ettim, and içtim geceye.

Dedim "Hiçbir sevgi doğmadı birden bire."

Ben aya tapardım.

Aydan beklerdim sevgini,

Gecenin kucağında yakarışlarda,

Sevgin için kıvranırdım için için.

Hilal bendim, cenin bendim karşında.

Sen yüzüme bakar, güler geçerdin.

Herkese yetti de o pınar...

İşte bir ben kaldım noksan...

Gece umut kırar Ellilah...

Ama en kötüsü bir gecenin koynuna ,

Umutsuz girmektir.

Kırılacak bir umudu kalmayanın ,

Yok olacağım ansızın.

Hiç varolmamış gibi gideceğim hayatından.

Hiç senin olmamış gibi.

Hiç ıssız sokaklarımda, adın yankılanmamış gibi.

Hiç kalbinde yer bulmamış, ona kanaat etmemiş gibi.

Sen benim yokluğumu fark etmeyeceksin!

Beni özlemeyeceksin, beklemeyeceksin!

Beni hatırlamayacaksın bile!

Ben ise çaresiz nöbetlerde...

Silmeye çalışacağım izlerini.

Önce ruhumdan kazıyacağım seni;

Eğe ile törpüler gibi metali.

Zımparalarcasına acıta acıta canımı...

Sonra bedenimden, kokunun sindiği.

Yeni bir deriymişçesine sarmış

Bedenini, bedenimden.

Zaten gelmiştir vakti deri değiştirmenin.

Yeni bedenlerde, yeni temaslarda,

Mahremlerde silmek seni.

Bir gecenin tanında

Gideceğim senden

Hatırla beni.

Ben seni bedenimden silerken

Ve yine beceremedim,

Gözünde yokken sende var olmayı.

Yarım yamalak ilişkilerin insanı...

Mesela mutsuz olsaydık ya biz!

Mutlu olmak zorunda mıydık?

Ne olursa olsun biz olsaydık.

Yarım yamalak, derme çatma değil biz olsaydık.

Oysa ben hep çok korktum,

Seni böyle erken kaybetmekten.

Sessizlikten. Sensizlikten.

Yoksun kalmaktan; nefsinden, nefesinden.

Şimdi o gün gelmiş,

Ben sensiz kalmışken...

Boğuştuğum her bir korkunun

Elinde nefessiz kalıyorum ben.