Relationele Database
Extract uit mail, gestuurd aan E, de dag nadat hij in mijn huis is geweest zonder dat ik er was. " Ik wil een beetje controle terug, merk ik. Ik vind het echt geweldig dat je hier geweest bent, maar hou er een onvoorzien katterig gevoel aan over. Probeer een beetje mijn gevoel te plaatsen, maar ik heb last van het feit dat ik je nog steeds niet gezien en ervaren heb. En nu je zo dichtbij geweest bent (potdorie 3e x), baal ik dat ik er niet was gisteren. Maar het kwam nooit in mijn hoofd op hier te zijn gisteren, o.a. omdat jij de spontane actie wil; dus wil je niet overvallen met mijn persona. Terwijl in hindsight (zeg jij het maar) dat misschien wel is wat jij wou? Had jij een date gisteren en kom ik niet opdagen. En spookt het door mijn hoofd, dat jij in mijn huis geweest bent, terwijl ik me nu afvraag (bang ben) of ik me wel aangetrokken tot je zal voelen; en dan heb ik het al zo ver laten komen en hoe moet dat dan, als dat zo is...... En of je bent wie je zegt te zijn, enz.... Brrrr en wanneer ik die angstgevoelens gepareerd heb, denk ik alleen maar aan ons fijne contact dat er is, en wat me dat vertelt en wil ik alleen maar nog meer dat ik je zie en mag beminnen en dat jij mij zal beminnen. En dat moet dan bij voorkeur ook vooral in MIJN tijd! En nu ik me zo katterig voel, wil ik dat met je bespreken, en dat kan niet- jawel via mail, en moet ik wachten todat jij dit leest en besluit om terug te mailen. Voelt niet prettig. En baal ik dat je gisteren bijna een uur met me aan de telefoon bent, dat ik wel kan luisteren, maar niet alles kan zeggen omdat ik me niet echt kon afzonderen op mijn werk en zodoende te veel ruis had om adequaat op jouw gevoel in te gaan. Sorry! Een literaire klaagzang! En een warboel qua gevoel, die ik eigenlijk niet wil. Jawel, ik wil sex en diepgang en een minnaar voor meer dan 1x. En ik wil alleen een minnaar en geen man omdat een vaste relatie mij voor mijn gevoel te veel energie kost. Maar dit hele voorspel van aantrekken en verleiden tussen ons, kost mij ook nogal wat. Ik had het me een stuk simpeler voorgesteld. Mailcontact, afspreken voor koffie, wel/geen klik. Dan nieuwe afspraak en hup: seksen (sorry voor de korte route). Easy, no strings attached en bevalt het dan nemen we een strippenkaart. En wat ik nu heb, voel met jou, valt niet goed te beschrijven. Het raakt me immens en met een ongekende diepgang. Ik verleg mijn grenzen en wij zijn nog steeds mindfucks van elkaar. Moeten we die bubble niet gewoon doorbreken? Gaan voor het contact? Als jij tegen me zegt, dat je me wil nemen op mijn witte stoel....... Ik zit erin, kijk er naar - en associeer het alleen daar nog mee en de vraag wanneer? Het is één ding om een fantasie voor te stellen, zoals ik beschreef dat ik bij jou thuis kwam en dat vervolgens meerdere malen in je hoofd af te spelen, verder te fantaseren, in te kleuren enzovoort. Maar ik ben nimmer bij je geweest en weet niet hoe en waar je woont. Het is een heel andere fantasie - want realiteit - te weten dat jij in mijn huis geweest bent, en ik kan er niks mee. Hoe is dat voor jou? Ervaar jij dat ook zo, vanuit jouw perspectief? Heb jij de fantasie uitgevoerd en niet kunnen vervolgen.. Oh, fuck! ............. Voor maandag! Ik leg de sleutel onder de mat. Ik zeg mijn afspraken af. Kom je langs en ben ik er niet, dan ben ik nooit verder dan 10 minuten verwijderd. Kom je niet, dan .............................. Tsja. "Â
