Święta. Nasz egzamin z człowieczeństwa

Nie chodzi tu o karpie. Ale o nas.

Każdy z nas ma inne doświadczenie wspólnej wigilii Bożego Narodzenia. Dla jednych to rodzinny kocioł i wielogodzinne łamanie się opłatkiem, dla innych przykry obowiązek, ponieważ zawsze było to tylko suchą formułką i niczym więcej. Ale zawsze czas świąt to czas, w którym choć trochę staramy się schować topór wojenny i spróbować się pogodzić, choć na chwilę, na ten jeden wieczór.

Zawsze gdy o tym myślę, myślę również o pewnym wydarzeniu z 1914 roku w okolicach Ypres. Na Froncie Zachodnim walczyli przeciwko sobie wtedy alianci i oddziały niemieckie. W dniu wigilii Bożego Narodzenia doszło jednak do czegoś niesamowitego. Żołnierze wrogich armii przestali do siebie strzelać. Z początku żołnierze niemieccy dekorowali swoje okopy lampkami i ozdobami bożonarodzeniowymi. Potem rozpoczęło się wspólne śpiewanie kolęd (każdy w swoim języku) i wykrzykiwanie do siebie życzeń. Z początku udział w tym brali jedynie szeregowi żołnierze, jednak z czasem chęć wyrazili również oficerowie. Najpierw doszło do tego, że żołnierze wyszli z okopów i po prostu, zdjęli nakrycie głowy. Obie dotychczas wrogie sobie strony zdecydowały o „milczącym” poleceniu by zawiesić broń, zebrać i pogrzebać zabitych, którzy leżeli na „ziemi niczyjej” między wrogimi okopami. Rozejm miał teoretycznie trwać do godziny 8:30 drugiego dnia świąt, jednak jak się okazało mało kto wysłuchał tego rozkazu. Szkocka jednostka „6th Gordon Highlanders” pogrzebała zwłoki zebranych towarzyszy we wspólnym grobie z Niemcami. Potem przy akompaniamencie dudziarza odśpiewano razem psalm 23.

Żołnierze alianccy i niemieccy zaczęli wymieniać się podarkami i składać sobie życzenia bożonarodzeniowe. Rozegrano potem także mecz futbolowy, który zakończony został wynikiem 3:2 dla Niemiec, ponieważ piłka ostatecznie przebiła się na wystającym drucie kolczastym.

Zanim wieść dotarła do przywódców armii (oddaleni byli o wiele kilometrów), dowiedziały się o tym także inne oddziały wojsk, które według niektórych źródeł także zawarły rozejm. Ostatecznie wszystkie oddziały wojsk zostały zastąpione innymi żołnierzami, którzy kontynuowali potem niestety regularną walkę.

Gdy myślę o świętach Bożego Narodzenia, i o tych wszystkich spotkaniach z ludźmi, z którymi niekoniecznie mi po drodze, zawsze przypominam sobie to wojenne wydarzenie. Skoro ci ludzie mogli choć na chwilę przestać do siebie strzelać i siebie zabijać, to czy my nie potrafilibyśmy zrobić tego samego?

Biała flaga kapitulacji – krótka historia

Biała flaga, lub po prosty biały fragment materiału stosowany jest jako oznaka kapitulacji lub chęci podjęcia negocjacji. Symbol ten zna chyba każdy, ale nie każdy wie kiedy po raz pierwszy zaczęto go stosować. (more…)