#pokoj

keď doprajem si kúsok kľudu,

Pusty pokój. Były w nim meble. Nie było w nim ciebie. Zimo. Nie ma Ciebie, żeby ogrzać to miejsce. Ciemno. Brak twojej światłości. I. Łzy. Tęskniące za Tobą.

Jestem sam. Sam tutaj i sam na świecie. Sam w sercu i sam w głowie. Sam wszędzie przez cały czas, od kiedy pamiętam. Sam w Rodzinie, sam z przyjaciółmi, sam w Pokoju pełnym Ludzi. Sam, kiedy się budzę, sam każdego koszmarnego dnia, sam, kiedy w końcu nadchodzi ciemność. Jestem sam na sam z przerażeniem. Sam na sam z przerażeniem. Nie chcę być sam. Nigdy nie chciałem być sam. Kur**sko tego nienawidzę. Nienawidzę tego, że nie mam z kim porozmawiać, nienawidzę tego, że nie mam do kogo zadzwonić, nienawidzę tego, że nie mam nikogo, kto potrzyma mnie za rękę, przytuli mnie, powie mi, że wszystko będzie w porządku. Nienawidzę tego, że nie mam nikogo, z kim mógłbym dzielić nadzieje i marzenia, nienawidzę tego, że przestałem mieć nadzieje i marzenia, nie znoszę tego, że nie mam nikogo, kto powiedziałby mi, żebym się trzymał, że jeszcze kiedyś je odnajdę.

Byť mŕtvy, nebyť, je sladké preto, že je to omnoho viac než spánok, je to mier, upokojenie, koniec bolesti a trampôt; ale túto vrcholnú slasť, akú možno ľudskému tvorovi dopriať, mŕtva bytosť už neprežíva, necíti.

Ona leży w swoim pokoju I płacze I czuje się przygnębiona Wszystko czego chce to miłość Ale nigdy jej nie znajdzie W sobie Ona po prostu czuje się zepsuta Mogę powiedzieć, że jest beznadziejna W szukaniu pomocy Jest taka piękna Ale strasznie zniszczona Ona jest niesamowita Zastanawiam się czy ona o tym wie Dostaje atencji Z każdej strony Ale ją to nie obchodzi Modli się o ochronę Bojąc się odrzucenia Zawsze się śmiała Ale teraz płacze Chora tego bólu Chłopcy powiedzieli, że jest piękna Ale to nie ma znaczenia Jeśli ona w to nie wierzy