#quebonafide

A głowa mówi: to jest tu i teraz.

Twoje tu i teraz - wykorzystać chwilę.

Sory, że nie wbiłem, na ten koncert w Sfinie.

Ale ledwie żyłem, z tym wenflonem w żyle.

Moja Mama modli się, bo tracę siłę.

Ale co byś nie mówił nigdy twarz.

Może, tylko by nietoperz wkręcił Ci się w łeb

Może, żeby Ci zamknęli ulubiony sklep

By przykleił się jak rzep, pech z tych nie kończących

Żebyś po spacerze czuła się jak maratończyk

Żeby ci urosły wąsy, brwi się połączyły

Żeby nikt nie zadzwonił w Twoje urodziny

Rajstopy się pomarszczyły, sweter skurczył w praniu

ale to chyba nie takie straszne, co.

Troja nie spłonęła, piekło nie zamarzło,

ale na wszelki wypadek możesz zaostrzyć łyżwy,

bo wiesz, nigdy nie wiadomo,

kiedy się znowu zrobi ślisko.

Ale masz całe łóżko dla siebie.

Bez szturchania, bez walki o kołdrę.

Jak już raz komuś serce pęknie,

to więcej nie pęka, tylko trzeszczy.

Także nie dramatyzuj.

Samotność to nie wyrok,

samotność to wolność –wolność w kapciach.

Także wyciągnij z tego wnioski.

A przede wszystkim – wyciągnij z tego tę swoją drzazgę.