#ontmoeten

Pieters’ Daglicht over Denkdingen Er zijn plekken waar je pas achter komt hoe belangrijk ze zijn, als iemand voorstelt de sleutel om te draaien. Het wijkcentrum in Schollevaar is zo’n plek. Ik kom er tegenwoordig eerlijk gezegd nauwelijks nog. Niet omdat ik het niet waardeer, maar omdat mijn agenda tegenwoordig voornamelijk wordt beheerst door de supermarkt, de huisarts, de kleinkinderen en de…

Sommige mensen laten je kleiner voelen. Door zich groot te maken. Door te doen alsof ze alles weten. Soms door hun positie, ervaring of rol te gebruiken. Niet altijd omdat ze dat bewust willen. Vaak doen ze juist enorm hun best. Ze willen behulpzaam zijn, duidelijk, sterk, deskundig. Maar het is de manier die ze geleerd hebben. De manier waarop ze zichzelf hebben aangeleerd om zichtbaar te zijn…

Er is een plek waar iets gebeurt wat je niet zomaar ergens anders vindt. Niet omdat het er perfect is. Niet omdat de mensen er alles op orde hebben. Maar omdat er iets aanwezig is wat groter is dan de som van alle mensen die er samenkomen. Iets — of beter gezegd: Iemand. Stel je voor dat je binnenloopt. Misschien aarzelend, misschien nieuwsgierig, misschien omdat iemand je heeft meegenomen en…

In de Groningse Oosterparkwijk staat zo’n huiskamer op straat: een klein gebouwtje met een paar stoelen, koffie en thee, een toilet en grote ramen. Geen programmaboekje, geen lidmaatschap, geen grote woorden – gewoon een plek waar je even mag zitten, kijken, praten of zwijgen. Mensen lopen erlangs op weg naar de supermarkt of de huisarts. Sommigen stappen elke dag even binnen, anderen alleen als…