#oplevering

(vervolg van Mighty Smiter vs. Killer Bully)

Het bleef even stil aan de andere kant. “Toe nou!”, maande ik.

“Er steekt iemand met een rode sportbroek uit de muur”, antwoordde hij schor.

“Duw die terug! Maar vergeet je muziek niet!”

Billy stond al klaar om zijn tegenstrever voorgoed het licht uit de ogen te schoppen. Hij draaide om zijn as, knipoogde naar de huisbaas en joeg als een stier zijn benen naar achteren.

Hij miste. Net voordat zijn voeten het gezicht van Memphis zouden hebben geraakt, viel de murw gebeukte vechter voorover. Billy, die zijn tenen stootte tegen de wand, schreeuwde het uit van de pijn. Hij probeerde zich meteen te hernemen, maar schrok van een enorm kabaal.

Diepe housebeats drongen de kamer binnen, ondersteund door liederlijk gezang.

“Heee-eee-heeey baby! Oeh! Aah! I wanna knooo-ooo-ooo-ooo-ooo-ooow, if you’d be my girl!!!”

Het was Memphis die als eerste ontwaakte uit zijn versufte toestand. Als uit een instinct besprong hij zijn prooi en greep hem bij zijn middel. Met al zijn kracht hief hij het spartelende lichaam op, waarna hij hem dwars door de muur smeet. Via de krater zag ik de onthutste gezichten van de buren.

Met zijn laatste krachten trapte mijn man de stukken gips aan de kant die zijn weg naar de andere woning versperden. Opnieuw stortte hij zich op de kermende Billy, die tegen de punt van de hardhouten eettafel was geland. Van vechten kwam het niet meer.

De verhuurder liep naar de stereo-installatie en schakelde deze uit.

“Genoeg!”, riep hij, “stop het gevecht!”

Twee krachtpatsers trokken Memphis van zijn lijdende opponent af.

“Dit was niet de afspraak”, riep de eigenaar van het pand tegen mij. “Je betrekt andere huurders bij het gevecht, dat heet vals spelen. Ik houd de borg in!”

“Was het dáár om te doen?”, mengde Leon zich in het gesprek.

“Geen zorgen, ik repareer alle schade en verander je huis in een paleis.”

“U denkt toch niet dat ik hier nog een dag langer blijf?”

“Zwijg, anders schop ik je er meteen uit!”

Nogmaals kwam hij voor me staan.

“Ik hoop dat je ergens hier heel ver vandaan bent gaan wonen. Als ik je ooit nog in de buurt van dit huis zie, dan gaan we persoonlijk een gevecht aan. En dat win je niet.”

(vervolg van Dropshot)

Dat mijn huisbaas moest lachen om Memphis als tegenstander voor Killer Bully, verbaasde me. Hoe kon hij nu zo licht denken over The Mighty Smiter? Wie zich door de lange Surinamer in de nek liet grijpen, lag een paar tellen later tien meter verderop. Iemand die zelfs kampioenen liet vliegen, wist vast ook raad met vechters uit een hogere gewichtsklasse als Billy Cordes.

Toegegeven, deze kleine tientonner beschikte over het bijzondere vermogen om zich uit netelige posities te bevrijden. Wanneer hij in een houdgreep werd genomen, boog hij zijn kont naar achteren en zwenkte ermee uit tot zijn opponent de controle verloor. Meestal besliste de stierman de wedstrijd direct daarna in zijn voordeel, met een vernietigende achterwaartse trap.

Zeker vijf van zijn slachtoffers hebben opnieuw moeten leren lopen.

Mijn vechter lachte erom. In een ronduit vijandige omgeving, op zijn verzoek waren er slechts toeschouwers uit de entourage van de huisbaas aanwezig, stookte hij het vuur verder op door met een stuk staart tussen zijn tanden de ring te betreden. Billy, die meteen doorhad van welk beest het kleinood was afgesneden, moest door drie andere spierbundels in bedwang worden gehouden.

Bij het klinken van de bel suisde hij met het hoofd naar voren op zijn uitdager af en raakte hem vol in de onderbuik. Ik bukte om de uitgespuwde staart te ontwijken. Toen ik weer opkeek, werd Memphis met zijn rug tegen de muur afgeranseld. Klappen tegen zijn slapen, kin, ribben; geen plek boven de gordel bleef gespaard. Tot mijn verbijstering incasseerde hij alle dreunen zonder uit proberen te wijken.

Pas toen hij half bewusteloos voorover hing ontdekte ik wat er aan de hand was; tijdens zijn val was hij met zijn achterwerk door de wand gebroken. De machtige smijter zat klem.

“Maak hem af”, gilde de huisbaas, “Maak hem af!”

Bloeddorstig begonnen de andere mannen te joelen.

Ik moest ingrijpen, maar hoe?

Plagerig als Billy is, wachtte hij met het uitdelen van de finale trap. Uitdagend hief hij zijn vuisten in de lucht en monsterde hij de aanwezigen. Bij het kruisen van mijn blik stak hij dreigend een vinger naar mij uit, waarna hij deze tergend langzaam over zijn adamsappel bewoog.

De buurman, dacht ik, ik moet de buurman bellen!

Ik greep naar mijn telefoon en scrollde als een raket naar de L. Twee tonen later kreeg ik de trillende stem van Leon aan de lijn. “Wat is dit allemaal?”, stamelde hij.

“Geen vragen nu, zet je skihut-muziek op en zing uit volle borst mee!”

Bij de oplevering van mijn vorige woning heb ik alle ramen ingegooid, de vloer onder water gezet en een dode stier in de huiskamer gelegd. Zo stond het niet voorgeschreven in het huurcontract, maar het leek me na zes verhuizingen in acht jaar tijd aardig om de zaken eens anders aan te pakken. Ik geloofde het wel met dat eeuwige geschoonmaak en muren witten. Bovendien bevond het huis zich in zo´n slechte staat dat ik graag de aanzet gaf tot een grootscheepse verbouwing. De plinten waren aangevreten door muizen en als ik een deur iets te enthousiast opende, dwarrelden er stukjes plafond naar beneden.

De verhuurder, die nooit iets had gedaan met mijn klachten, was woest. Plonzend beende hij van het ene naar het andere raam, waar hij telkens de laatste glasscherven uit sloeg.

“In welk gesticht ga je wonen?”, schreeuwde de kale vijftiger me toe.

Hij trok een loszittende plank onder het venster vandaan en ging er het rund mee te lijf. Ik telde zeker tien rake klappen voor hij enigszins tot bedaren kwam. Na zijn laatste uithaal ademde hij een tijdje hevig uit, met zijn handen steunend op zijn knieën. Vervolgens draaide hij zich om naar mij.

“Wil je het hier echt op laten aankomen?”

Ik knikte bevestigend.

“Wie ga je brengen dan?”

“Memphis Samwel.”

Hij lachte schamper. “Serieus? Tegen Killer Bully?”

“Wat staat er op het spel?”

Zijn blik verstrakte. Hij liep tergend langzaam op me af en hield pas halt toen onze neuzen elkaar raakten. Een minuut lang keek hij me recht in de ogen. Ik gaf geen krimp.

“Goed”, zei hij uiteindelijk, “Als jouw man wint, krijg je de borg terug en neem ik het herstel van de woning voor mijn rekening. Wint Bully, dan vergoed je alle schade plus de kosten om het huis weer in topconditie te brengen. Akkoord?”

“We hebben een deal”

Zonder omzien naar eventueel passerend verkeer wierp hij het stuk hout naar buiten. Ik hoorde het projectiel een felle duikeling maken over de weg, maar verder werd niets geraakt. De huisbaas deed een krachtige stap terug, waarbij het water tegen mijn broekspijpen spatte.

“Pomp deze vijver hier maar leeg, vechters hebben een hekel aan natte voeten.”

23 maart 2016: Officiële oplevering van de langsdammen in de Waal voor Ruimte voor de Rivier. 10 km langsdam gebouwd door CHB in opdracht van RWS. Reden voor een feestje! Met de felicitaties van de Waterjuffers! Met onze laatste reportages nemen we net als alle betrokken partijen afscheid van het langsdammenproject dat we adopteerden. Als rivierjutters hebben we het twee jaar lang met liefde en plezier gevolgd.