#olmasa

Ve ben hâlâ yarın güzeldir diyorum,

Anlamıyorum, hiç anlamıyorum Bu bungunluğun altı uysal bir deniz İlkyaz papatyaları çocuk dişleri gibi Bir gündüzün ortasında bir güpegündüz Öptükçe öpüyor bir yavru serçe Sapıyla birlikte bir karanfili Ama anlamıyorum, hiç anlamıyorum . Gördüm mü, görmedim mi bilmiyorumda Güneşle sarmalanmış limon çiçekleri mi Elimi uzatınca hemen kaybolan Elimi çekince ele veren kendini Bir bungunluk ki işte, bilmem ne yapsam Öyle bir kulp gibi biçimlenip de Bir yerlere mi boşaltsam kendimi.

Anlamıyorum, hiç anlamıyorum Nisandan hazirandan İki oğlu olmuş bir kadın gibi.