#mak

Ήρθα να σας πω

Θέλω να είμαι δυνατη

Θέλω να είναι αυτός εκεί

Θέλω να χτίσουμε μαζί

Θέλω να αποταξουμε τους παλιούς μας εαυτούς

Θέλω να είμαστε μαζί.

Γιατί γράφω μόνο όταν δεν αναπνέω?

Γιατί είναι η μόνη μου αναπνοή?

Νιώθω το βάρος τον προηγούμενων χρόνων

Να έχει εναποθέσει το βάρος του στο στέρνο μου

Κι η καρδιά μου σαν πέτρα μέσα στο θώρακα

Ότι δεν ήθελα να συμβεί ξανά συμβαίνει

Δεν θέλω να συμβεί

Θέλω να είμαι και πάλι δυνατή

Αλλά το βάρος στο στέρνο μου με σπρώχνει προς τα τάρταρα

Πρέπει να φορέσω την μάσκα μου τώρα που θα βγω στους δρόμους

Να μην καταλάβουν

Να μην δουν τι νιώθω

Να μην καταλάβουν τις ενοχές

Την στεναχώρια

Την απόγνωση

Να μην καταλάβουν ότι αργοπεθαίνω πίσω από το χαμόγελο μου

Να συνεχίσουν την ζωή τους

Κι εγώ?

Πώς θα συνεχίσω την μέρα μου?

Θα αργοπεθαίνω μέσα στο μυαλό μου όπως τόσο καιρό

Δεν θα αναπνέω όπως τόσο καιρό

Η Κλωθώ δεν κουράστηκε να μου αλλάζει πάλι την ροή της μοίρας μου?

Πάλι θέλει να παίξει με το δικό μου νήμα?

Πάλι θέλει να με κάνει να μπω στο δικό της μνήμα

Ενώ ειμαι ζωντανή

Ενώ δεν αναπνέω

Ενώ δεν μπορώ να φωνάξω για βοήθεια

Πνίγομαι

Τα ουρλιαχτά μου δεν ακούγονται ενώ βουλιάζω

Η πέτρα είναι στο θώρακα μου

Πνίγομαι

Χαμογελάω