#kul

“Cuma günü, Müslümanların bayramıdır. O gün yapılan dua reddedilmez; o günde bir saat vardır ki, kul ne isterse Allah ona verir.”

(Zâdü’l-Meâd)

İbn Receb el-Hanbelî dedi ki:

“Cuma günü, haftanın kalbidir. Kalp bozulursa beden bozulur; Cuma ihmal edilirse hafta bereketsizleşir.”

Rasûlullah ﷺ şöyle buyurdu:

“Kim bir müslümanın ayıp ve kusurunu örterse, Allah Teâlâ da o kimsenin ayıp ve kusurunu örter.”

Kim bilir belki de çok az kaldı düğüne...

Petronas Twin Towers

Kuala Lumpur

Malaysia

Ey Yüce Rabbim! Efendimiz Hazreti Muhammed’e ve tertemiz ailesine salât ü selâm et ve bereket ihsan eyle. O salât ü selâm ve bereket hakkı için beni ve kadın-erkek bütün inananları da bağışla; ey afv u mağfireti en güzel ve en hayırlı olan!

Allahım! Kalbi öldüren, tasayı alevlendiren, zihni işgal eden, şeytanı memnun edip Rahman’ı gazaplandıran bütün günahlarım için affını dileniyorum; beni bağışla.

Allahım! Sonunda Senin sonsuz rahmetin hakkında ye’se yol açacak, mağfiretinden ümit kestirecek ve nezdindeki nihayetsiz lütuflardan mahrum bırakacak günahlarımın hepsinden tevbe ediyor, mağfiretini diliyorum; beni bağışla.

Allahım! Öyle günahlar işledim ki, Senin celâlin karşısında onlardan dolayı kendimden iğrendim. Dönüp tevbeler ettim; Sen de kabul buyurdun. Af diledim, affettin. Sonra heva ve hevesime mağlup düşüp tekrar aynı günahı işledim. İşlerken de, Senin rahmet, kerem ve affını düşündüm. Hatırıma hep müjde dolu beyanların geldi. Lakin o günah hususundaki Senin tembih ve tehditlerini unuttum. İşte o günahların hepsinden Sana sığınıyor, affını dileniyor ve yüreğimde beni bağışlayacağın recâsını taşıyorum. Ne olur, beni dergâhından eli boş geri çevirme.

Allahım! Dostlarının yüzlerinin ağardığı; birbirlerini levmederek huzuruna gelen, Senin de onlara, “Çekişmeyin huzurumda, çünkü Ben başınıza gelecek bu azabı daha önce size bir tehdit olarak bildirmiştim.” buyurduğun düşmanlarının da yüzlerinin karardığı o günde yüz kızartacak ne kadar günahım varsa hepsi için affını diliyorum; kulunu affeyle.

Allahım! İrtikâp ettiğim, sonra Senden utanarak hiç kimseye bahsetmediğim, nefsimden bilip sadrımda gizlediğim bütün günahlarımı sil ve onlardan dolayı beni muâheze etme. Beni mağfiret buyur. Hiç şüphesiz gizliyi de, gizlinin gizlisini de en iyi bilen Sensin.

Allahım! Kullarının hakkımda buğzuna, dostlarının da nefretine sebep olacak, beni ehl-i taattan uzaklaştıracak bütün ma’siyet, günah ve kusurlardan dolayı affına iltica ediyorum; ne olur, beni affet ve gönlüme affının serinliğini duyur.

Allahım! İçinde küfre giden bir yol olan, fikir ve tefekkürü iptal eden, arkasında fakirlik bırakan, zorluğu celbeden, hayırdan engelleyen, perdeyi yırtan ve kolaylığa mâni olan her bir günahım için affını talep ediyorum; lütfen ve keremen beni affeyle.

Examples of this in some of my dnd characters:

Kul → growing to be a happy dad again, doing it cause a new crewmate reminded them of their dead child and broke the dam

Anne → growing to be a confident out butch, doing it cause there's reason to believe she might not have a choice about it

Cosmia → growing to be OK with not being their parents expectations, doing it cause they're faced with the reality that they cant

Goop -> growing to be Goop, doing it cause ae will have no other choice

The end goal is inherently tied to the backstory. The backstory can be a however long or short you need it to be to figure out what theme you want the character to explore.