#klostrofobik

View On WordPress

#okudumbitti #johnfowles #koleksiyoncu Antisosyal bir kişiliğe sahip ve kelebek koleksiyonu yapan sıradan bir memurun, günü içinde piyangodan para kazanması ile birlikte genç yaşta saplantı haline getirdiği Miranda isimli kadını kaçırmasını ve onunla arasında geçen yine saplantılı ilişkisinin konu edildiği bu roman, bir taraftan Ferdinand'ın bir taraftan da Miranda'nın bakış açısıyla anlatılmış. 1950'lerde yazılmış ve #klostrofobik bir anlatısı olan Koleksiyoncu kitabı içinden çıkılmaz durumları yüzünden bana zaman zaman #koboabe nin #kumlarınkadını nı, zaman zaman da nedeni sürekli sorgulanan ve Ferdinand mı yoksa Miranda mı suçlu acep? diye sorduran #kafka nın #dava sını hatırlattı. Ne zamandır okumak istediğim bir kitaptı 👍böylece #ölmedenönceokunacak1001kitap listesinden bir kitabı daha bitirmiş oldum. 🙏 Koleksiyoncu #okunur 🙋🏻‍♂️ https://www.instagram.com/p/CV8mR4rto1q/?utm_medium=tumblr

Hayatlarımızın geçmiş günleri aydınlık odalar gibidir. Bazı odaları gördükçe gözlerimiz dolar bazılarını gördükçe içimizde kıpırdanmalar olur. Geçmişte hayatımıza girmiş insanlar gelir gözümüzün önüne. Bazıları hala hayatımızda bazıları ise bir daha gelmemek üzere çıkmış. Gelecek ise karanlık ürkütücü ve çoğu zaman bilinmezliklerle doludur. Hazırlığımızı yaparız. Işıklar yandığında karşımıza çıkabilecekler için. Ama gerçek şudur ki genelde hazırlıklarımız yetmez. klostrofobik haller ararız gelecek endişesi çoğu zaman çöker üstümüze. Yalnızlık gelir üstüne çevremizdeki insanların geçmişte bıraktıklarımız kadar yanımızda kalacakları aşikardır. Ama biz insan oğluna bahşedilmiş en güzel yetenek Ümidimizi kaybetmememizdir. Düştüğümüz yerden kalkarız ve devam ederiz. Yaralarımızı zaman sarar. O zaman anlarız var olmak yada yok olmak bizim için İnsanların hayatında olmak veya çıkmak demekmiş. Asıl yok olmak gitmek demekmiş.