ben 8.5-9 yaşındayken babannem vefat etmiş. ve ben, kardeşlerim, kuzenlerim hepimiz onun elinde büyümüşüz. benden küçük kardeşim bile onunla yaşadığı tonla anıyı hatırlıyor. ama ben ne anılarımı ne de babannemi hatırlayabiliyorum. tek bir an, bir görüntü bir ses bile hiçbir şey yok hafızamda. ve bu beni çok üzüyor.
ama şöyle bir anım var. babannemin vefatı daha yeniyken ben, kardeşlerim, arkadaşlarım köyde hep beraber oyun oynuyorduk ve ailem de evimizin önündeydi. birden bizim etrafımıza 1 tane beyaz kelebek geldi ve hem çok büyük hem bembeyaz olduğu için ilgimizi çekti. bütün çocuklarla onun peşinden gidiyor ve izliyorduk. sonra annemler (tam olarak hatırlamıyorum kim) bize dedi ki: "aa bakın babanneniz sizi çok özlemiş, sizi ziyaret etmeye gelmiş. bazen sevdiklerimiz bizi özleyince cennetten gelir kelebek olarak etrafımızda dolaşır" dedi. ve bu bizi o kadar mutlu etti ki size anlatamam. o gün o kelebeğe "hoşgeldin babanne biz de seni çok özledik" dediğimizi hatırlıyorum. ondan sonra ailemizden yeni birini kaybedene dek her beyaz kelebek gördüğümüzde "bak babannem geldi" diye heyecanlandık. bunun üzerinden 16-17 yıl geçti. biz hala beyaz kelebekleri görünce babannem başta olmak üzere sevdiklerimizi anımsar, gülümseriz. kardeşlerimle berabersek birbirimize işaret eder beyaz kelebeği gösteririz. ve bu hala çok iyi hissettiriyor.
bize bunu neden söylediler bilmiyorum. babannemin ölümünden kötü etkilendiğimiz için bizi teselli edecek bir şey mi uydurdular? yoksa bu halihazırda halk arasında bilinen inanılan bir şey miydi? beyaz kelebekler gördüğünde ölmüş sevdiklerinin cennetten onları ziyarete geldiğini düşünen başkaları da var mı? merak ediyorum açıkçası.
kaledo-art
andulkaphoto
snowghoul
romaincrisis
