Bugün TR'deki geleneksel din anlayışına ters konuşan yahut ters konuştuğu zannedilen herkese direkt Selefi/Vehhabi etiketi vuruluyor. Bu konuşulan konulardan birisi de isim-sıfatlar meselesi.

Toplumda sadece Allah'ın nerede olduğu ile alakalı olarak dillendirilse de, hakikatte ilim, kudret, işitme, görme, yed (el), vech (yüz), ru'yetullah (Allah'ın cennetten görülmesi) gibi konular yüzyıllardır tartışılmaktadır.

Yine toplumda diğer konularda pek problem olmasa da, özellikle mevzu Allah'ın nerede olduğu ile alakalı sık sık tartışılmakta. İnsanlar arasında yaygın 2 görüş mevcut;

1- Allah mekandan münezzehtir.

2- Allah her yerdedir.

Bu iki görüş birbirine zıt gibi dursa da, bugün kendilerini ehli sünnet diye isimlendiren ancak hakikatte ehli sünnetle alakası olmayan bazı isimler ve cemaatler bu iki görüşü de sahiplenmekteler. Birde az biraz medrese de okumuşları bu görüşlere gelen itirazlara yönelik ek olarak istiva (bk Ta-Ha 5.ayet) kelimesinin mecaz olarak kullanılıp, asıl mananın "istila" olduğunu söylemekteler.

Ancak problem şu ki bu görüşlerin hiçbirisi ehli sünnetten çıkmamıştır. Tamamı Mutezile mezhebinden çıkmadır.

Daha sonra ehli sünnetin içinden kimileri de, gerek Kelam usulünü doğru bulduklarından gerekse de İslam'ın yayılıp farklı milletlerden insanların Müslüman olmasıyla beraber Arapçayı ve Arap kültürünü bilmediklerinden dolayı bu ayetleri anlamakta fitneye düşmelerini bir zaruret görerek te'vile (yorum) yönelme ihtiyacı hissetmeleriyle Mutezile'nin isim-sıfatlar konusundaki görüşleri Ehli Sünnet'in görüşü diye anılır olmuştur.

Kitap bu konunun nasıl ortaya çıktığı ve geliştiğini araştırıp, bu görüşlerin aslında Mutezile'ye ait olduğunu onların kaynaklarından verdiği gibi, ehli sünnetin başlangıcının bu isim-sıfatlar meselesinde nasıl itikad ettiğini de yine kaynaklarıyla ispatlamaktadır.

İmam Cüveyni (rahmetullâhi aleyh) bazı büyüklerle beraber bir eve misafir olurlar. Âlimler ve büyükler onun yanına toplanmışlardı ve o meclis ehlinden biri kalktı;

‘’Allâhu Tealâ Hazretlerinin mekandan münezzeh olduğuna delil nedir? Halbuki Allâhu Tealâ الرحمن على العرش استوى, yani Allah arş üzerine istivâ buyurdu buyurmaktadır.’’ diye sordu.

İmam Cüveyni (rahmetullâhi aleyh): ‘’Delili Yunus aleyhisselâm’ın denizin dibinde balığın karnında لا إله إلا أنت سبحانك إني كنت من الظالمين diye dua etmesidir.’’ dedi.

Oradakiler bu cevaba şaşırdılar ve ziyafet veren ev sahibi bu konuyu biraz daha açmasını istedi. Bunun üzerine İmam Cüveyni (rahmetullâhi aleyh): ‘’Burada 1000 dirhem borcu olan bir fakir var, onun borcunu öde, bende bu konuyu açayım!’’ dedi.

Ziyafet sahibi kabul etti ve o fakirin borcunu ödedi. Bunun üzerine İmam Cüveyni (rahmetullâhi aleyh) konuyu biraz daha açtı: 

Efendimiz (aleyhisselâtu vesselâm) arşa çıktı.  Allâhu Tealâ ‘nın dilediği yüksekliğe ve yücelere yükseldi ve burada لا احصى ثناء عليك انت كما اثنيت على نفسك yani ‘’Allah’ım sen kendi nefsini övdüğün gibi ben senin övgülerini sayamam’’ dedi. 

Yunus (aleyhisselâm) mübtela olduğunda, denizin dibinde, balığın karnında; "Senden başka ilâh yok sana tesbih ederim, ben doğrusu zalimlerden oldum." dedi.