#gefluister

Het Sprookje van de Kikker en de Kus: Een Praktische Handleiding Er was eens, diep in het betoverde bos, een prinses die al haar dagen vulde met avontuur en dromen van verre landen. Op een heldere middag, terwijl de zon danste op het water van een eeuwenoude fontein, verloor ze haar gouden bal in het diepe, stille water. Net toen ze dacht dat alles verloren was, klonk een zachte kwaak. Daar zat…

Roep ik je op, tot ik weer naast je zit

Maar dit keer laat ik mijn lichaam tegen het jouwe zinken en het is mijn droom, dus je wordt warm

Half in slaap hoor ik je fluisteren

Het zijn dingen die je nooit hebt gezegd, toch hoor ik ze

Mijn nagels glijden over mijn lakens

Platonische liefde speelt zich af achter het binnenste scherm van mijn ogen

Daar waar ik wél bij je kan zijn; naast je, in het donker

Donker waar alleen wij elkaar kunnen zien

Er zijn geen gevolgen als je de gordijnen goed dicht doet

En zet ook maar iets op; iets dat geluid maakt, je hebt genoeg liggen

Overstem de woorden die ik anders niet wil zeggen, niet tegen jou

Zoals zij daar zong Onder een hemels Schijnsel

En mijn hart bespeelt Als een gouden harp De snaren laat trillen En mijn ogen laat Tranen

Dat had ik nooit verwacht

In mijn dromen Zal ik bidden om Die stem te mogen horen;

En haar te laten spelen op de Snaren van mijn Ziel

Het doet mij vreugd te weten Dat gezang Zuiveren kan

Een stem zo puur; Zo helder als glas Ogen zo stralend Als de sterren bij nacht

Haar klanken zo Lieflijk als gefluister Van de wind

Die mijn hart laat Smelten in de stilte Van de winter

Zonder dit moment Was ik niet mezelf Zonder haar gezang

Wist ik niet Dat ondanks al mijn Verdriet

Er toch plaats is voor vreugde