#durgun

Bugün şunu fark ettim : Eskiden içimi dökmek için uzun uzun yazı yazıyormuşum. Duygularımı belli etmek için ise şiir yazıyormuşum. Üzüldüğümde ağlıyormuşum. Çok değil ya 1 yıl öncesine kadar bu durum böyleymiş. Ama artık ne ağlıyorum ne de bir şeyleri uzun uzun anlatıyorum. Niye böyle oldu bilmem ama böylesi inanın bana daha kötü. Sanırım artık konuşamayacak ne hissettiğimi bilemeyecek kadar kaybettim kendimi. Tek bildiğim şey ben eski beni özledim. Kötü şeyler yaşasa da neşesini kaybetmeyen kızı özledim. Hayalleri olan kızı özledim. Üzüldüğünde sayfa sayfa yazı yazan kızı özledim. Bunu özleyeceğim hiç aklıma gelmezdi ama ağlamayı bile özledim. Beni benden aldılar. Ve ben bu yüzden her gün parça parça kendimi kaybediyorum. Beni bana geri verin...