#droomloos

bron beeld: forward.com Ik kom om tien uur ‘s ochtends bij Hotel Savoy aan. Ik had me voorgenomen een paar dagen of een week uit te rusten. In deze stad woont mijn familie – mijn ouders waren Russische joden. Ik wil geld zien te krijgen om mijn weg naar het westen voort te zetten. Ik keer terug van drie jaar krijgsgevangenschap, heb in een Siberisch kamp gezeten en ben door Russische dorpen en…

In 2003, kreeg Mel op een vroege morgen het idee voor de Fantasiejagers. Dromen en de slaap hebben haar altijd gefascineerd.  Ze schreef en analyseerde haar dromen en nachtmerries al heel jong. Tijdens haar studies psychologie gingen al haar werkstukken en ook haar scriptie over de slaap of dromen. Later had ze het geluk de wetenschappelijke kant van de slaap te mogen ontdekken toen ze werkte als slaapanaliste en wetenschappelijk onderzoekster in slaapcentra, zowel in Antwerpen als in Den Haag (wetenschappelijke artikels die gepubliceerd zijn in o.a. "Sleep Medicine" werden geschreven onder haar naam: Melissa Vandeputte). Banger Sisters besloot haar enkele vragen te stellen over haar boeken en haar fascinatie voor dromen en de slaap. Lieve Mel, ik zal je dit keer niet lastigvallen met de vraag jezelf te omschrijven als je een vriendin van jezelf was. Ik begin meteen met mijn meest prangende vraag. In De Fantasiejagerreeks is onze droomwereld een bestaande wereld, namelijk Emowereld. Er wonen daar ook muzen en wezens die auteurs de verhalen influisteren tijdens een droom. Zijn de boeken De Fantasiejagers, Droomloos en Angstdroom tot jou gekomen in een droom? Ik vermoed van wel. Het is namelijk zo dat ik op een ochtend, in 2003 geloof ik, wakker werd met het idee van de droomwereld als echt bestaande wereld. Ik opende mijn ogen en zag alles voor me, hoe de wereld eruit zag, de bevolking, de levenswijze van de wezens, ... Ik ben toen opgestaan en heb meteen alles neergepend en zo ontstonden de grote lijnen: de verschillen tussen onze wereld en de droomwereld. Het kwam me ook allemaal zo logisch over en het vloeide werkelijk uit mijn pen. Die boeken schrijven zichzelf bijna.

Na het lezen van de drie delen, moet ik je toch even complimenteren. Je weet alles zo ontzettend geloofwaardig op te schrijven. Vandaar mijn volgende vraag. Geloof jij dat De Fantasiejagerreeks echt kan bestaan? Tja, wie weet? Maar laat ik wel een grappig voorval vertellen. Toen ik het eerste deel geschreven en opgestuurd had naar een uitgever, kwam een vriendin op bezoek. Ze is psychologe in een slaapcentrum en volgt intensief cursussen en congressen over dromen en droomuitleg. Ik vertelde haar waar mijn manuscript over ging en toen zei ze me: 'Nou, Mel, er is een theorie die jouw boeken ondersteunt. Er wordt namelijk gezegd dat het niet onmogelijk is dat de droomwereld echt bestaat en een andere dimensie is.' Ik viel bijna van mijn stoel! De drie boeken hebben een erotisch tintje omdat de wezens en mensen uit Emowereld compleet vanuit hun gevoel leven. Zo gaan zij, zonder een greintje jaloezie, naar bed met degene die ze aantrekkelijk vinden. Trouw komt wel voor, maar pas als twee wezens daar echt voor kiezen. Het overgrote deel van de wezens heeft echter een open relatie of zeer veel sekspartners. Waarom heb je hiervoor gekozen? Ben jij zelf ook voor open relaties? Ik ben voor alles en sta voor alles open, zolang het niemand kwetst. Ik denk heel veel in grijstinten en vind dat alles kan en mag, wederom, zolang het met respect gebeurt. In hokjes denken is niets voor mij en aan vooroordelen heb ik een hekel. Eigenlijk vind ik niets gek of bizar of walgelijk, omdat alles eigenlijk menselijk is. Mensen zijn nou eenmaal vreemde wezens met heel veel diversiteit en het is niet omdat ik ergens niet voor te vinden ben, dat het dan abnormaal is. Abnormaliteit is voor mij een begrip dat erg rekbaar is en eigenlijk haast niet bestaat. Dus ja, ik ben voor open relaties, maar dat in de breedste zin van het woord: met eerlijkheid voorop.

Tijdens het lezen voel je de passie die jij in de boeken hebt gestoken. Had je niet dat, tijdens het schrijven, je bijna zelf dacht in de reeks te leven? Alsof het voor jou een waarheid was? Ik zie namelijk een verwoed schrijvende Mel voor mij die haar ziel echt in de boeken legt. Dat is zeker zo! Ik kan ook nog geen afscheid nemen van Emowereld of de fantasiejagers. Na een tijdje ga ik ze serieus missen en moet ik nog een deel schrijven. Sommige karakters, zoals Toth of Codie, hebben echt een plaatsje in mijn hart veroverd. Tijdens het schrijven ben ik er inderdaad ook echt, in die wereld. Ik ga ermee naar bed, sta ermee op, denk er continu aan. Daarom, in 'Angstdroom', dank ik enkele personages voor hun fluisterende woorden tijdens mijn dromen. En ik zou het zeker leuk vinden als die wereld echt zou bestaan. Zou ik verbaasd zijn? Nee!

In de boeken leg jij bewust of onbewust (ik denk persoonlijk het eerste) vraagstukken over onze maatschappij neer. Bijvoorbeeld hoe we steeds emotielozer worden en hoe de techniek alles steeds meer overneemt. Heb je dit met een reden gedaan of zit ik ernaast? Ik denk deels bewust en deels onbewust, een combinatie. Ik heb het idee dat we meer en meer naar een wereld gaan waarin rationaliteit gaat overheersen. Misschien hoort het bij de volgende stap in de evolutie, maar ik denk dat het ook beïnvloed wordt door het kapitalisme en de snelle vooruitgang in de technologie. We focussen ons meer en meer op de hersens en minder op het lichaam en het gevoel.

Kate is duidelijk de hoofdpersoon in je boeken. Kate komt uit de Emowereld en is kwart mens, kwart elf, kwart vampier en kwart heks. De overige leden van de Fantasiejagers zijn mensen uit Ratiowereld. Waarom koos je ervoor vanuit Kate te schrijven? En komen er ook boeken van jouw hand vanuit de andere karakters? Het vierde deel 'Droombeeld' dat nu bij mijn agent ligt, is in de hij/zij vorm geschreven. Echter, het vijfde deel 'Droomwachters', dat in ruwe vorm klaar is, is vanuit de verschillende personages geschreven. Het is dus in de 'ik' vorm, maar ieder hoofdstuk door een ander personage: Kalon, Codie, Gehlen, Kate, Dille en nog een personage, die ik niet mag noemen omdat het een spoiler is. Boven ieder hoofdstuk staat aangegeven wie het vertelt. Ik opteerde hiervoor omdat je zo de verschillende personages, hun gedachtewereld en gevoelens, nog beter leert kennen.

In deze reeks worden de ratiomensen, althans sommige, door onderdrukking van alle emoties en gebruiken sterk paranormaal begaafd. Telepathie, gedachten lezen, alles is mogelijk. Waar komt jouw fascinatie voor het paranormale vandaan? Die fascinatie heb ik al sinds ik tien/elf jaar oud was en het eerste boek erover las. En ik denk dat die interesse alleen maar gegroeid is omdat ik geloof dat we de potentie tot paranormale gaven echt in ons hebben. Alleen is dat stuk van de hersens nog niet geactiveerd. Het lijkt me echter logisch dat een van de volgende stappen in de menselijke evolutie de manifestatie is van deze gaven. We trainen meer en meer onze hersens, focussen ons meer en meer op dat deel van ons lichaam, dus lijkt het me niet onmogelijk dat we ergens onderweg ook de paranormale talenten gaan activeren. Alleen zijn het dan geen 'paranormale' gaven meer, maar 'normale'.

Je schreef laatst een column voor Banger Sisters waarin je vertelde dat je tot je schrik ontdekte dat ook jij steeds meer gewend raakt aan technologie. Het huis uitgaan alleen als het moet, dagenlang achter de laptop. Daarom ben ik eigenlijk wel benieuwd: in welke wereld zou je liever leven? Deze wereld, waarin het nog niet zo ver is als in Ratiowereld of in de Emowereld? Maar bovenal, waarom? Zeker weten in Emowereld. Ik zou, indien het Portaal uitgevonden wordt, zo snel mogelijk mijn koffers pakken en daarheen verhuizen. Alles lijkt me daar leuker: de vrolijke en diverse architectuur en de natuur die er nog volop aanwezig is. Maar waarom ik daar vooral zou willen leven is om de vrijheid! Zo goed als geen regels en wetten, zoals in onze maatschappij meer en meer opgedrongen worden. En ook door de diversiteit aan wezens die er leven en de tolerantie daar tegenover. Het lijkt me heerlijk om vrienden te hebben die compleet verschillende wezens zijn, met verschillende culturele opvattingen, uiterlijkheden en gebruiken. Dat brengt variëteit in het leven en daar leer je ook van!

Je bent naast auteur ook slaapanaliste. Wat intrigeert jou precies zo aan onze droomwereld? Het ongrijpbare en het feit dat het zo totaal verschillend is. De vrijheid die je er ervaart. Het is toch eigenaardig dat wij mensen met soms starre zwart-wit opvattingen 's nachts een wereld creëren die zo afwijkt van ons dagelijkse bestaan? Niets is er onmogelijk en we denken en voelen zelfs anders wanneer we daar vertoeven. Je zou inderdaad geloven dat die droomwereld een echt bestaande dimensie is die onze fantasie voedt, want als je kijkt naar de maatschappij tegenwoordig is het haast ondenkbaar dat onze eigen geest die wereld tijdens de slaap creëert.